«درد The Antidote اینه که بهت یادآوری میکنه فقط یک نفر هستی و یک صدا نمیتونه چرخهٔ نادانی عمدی رو بشکنه. اما لذت رمان این حس عظیم قدردانیست، نیرویی به اندازهٔ ترس و باد قوی، ولی توی اجراش ساکتتر. قدردانی همون چیزیه که زندگی جادوگر، کشاورز، بازیکن بسکتبال و عکاس رو دگرگون میکنه؛ هر کدومشون میبینن که با عادت غالب فراموش کردن هماهنگ نیستن. رمان راسل بهخوبی تحقیق شده، روایتش پرشتاب و جذابه و شخصیتهاش هم دلنشین و هم پیچیدهان.»
— BookPage، منتقد
