«The Love Hypothesis باید بامزهترین، گیکپسندترین—ولی از همه مهمتر—دوبارهنویسیدهترین اولین کتابی باشه که تا به حال خوندم… برای همیشه. نویسنده، علی هیزلوود، با یک جمعیت متنوع که به قدری عجیب و بامزه بود که لبخند به لبم آورد، و با یک قهرمانهٔ هوشمند و زیرک که خودشو توی موقعیتی گذاشت که واضح بود سرش میچرخد، منو شگفتزده کرد. میدونی چی؟ تمام نفسنفسکشیهای تند، خندههای خفیف و آههای راحتی که کشیدم، کاملاً ارزشش بود. یک رمانس ساختگی فوقالعاده بین یک استاد خجول و یک دانشجوی تحصیلات تکمیلی خوشنیت، The Love Hypothesis تمام چیزهایی بود که من توی رمانس معاصر دوست دارم. فکر میکنم نوشتار سرگرمکننده اما عمیق عاطفی علی هیزلوود فقط موفقیتهای بیشتر براش به ارمغان میاره.»
— Sara, Harlequin Junkie ، منتقد
