«استیون پینکر واقعاً استادِ علم رو برای عموم باز کردن میدونه: قلمش صاف و روانه، و حتی مباحث خشک و فنی رو طوری مینویسه که آدم معمولی هم لذت میبره. کتاب «وقتی همه میدونن که همه میدونن» طیف وسیعی از موضوعات رو پوشش میده — از خنده و گریه تا کنایه و فلیرت — و نشون میده «دانش مشترک» چطور در همه جا نقش داره. ولی نکتهی عجیب اینه که خودِ ماهیت «دانش مشترک» در کتاب کمی کلی و سطحی موند؛ پینکر اگرچه کاربردهای محتملش رو به خوبی و جذاب تشریح میکنه، اما ذاتِ مبحث همچنان مبهمه. در نهایت، خودِ ماهیتِ دانش مشترک، هنوز یه «دانش مشترک» نشده.»
— John Maier, The Sunday Times (UK) ، منتقد
