اگر بخوام یکی رو انتخاب کنم، میگم Blue Prince بهترین بازیایه که تا حالا بازی کردم. قبلاً این جواب میبود Outer Wilds. این دو بازی یه مقدار DNA مشترک دارن، اما بر خلاف Outer Wilds، Blue Prince یه بازی سخته که بهراحتی بهدیگهها پیشنهاد بدی. من بیش از ۱۰۰ ساعت شبروزی توش غرق شدم، صدها اسکرینشات جمع کردم، سرنخها رو وصل کردم و داستان مخفی پشت معماهای فوقالعاده ساختدستشده رو کشف کردم، در حالی که RNG (که واقعا بعد از حدود ۵۰‑۶۰ ساعت بازی شروع به ایجاد لحظات خستهکننده کرد) منو تحقیر میکرد، و یک روز از خواب بیدار میشدم که هنوز در خواب میبینم معمای بعدی، کشف بعدی، لحظهای که این بازی میخواد منو بیشتر شگفتزده کنه. و هر ثانیهاش ارزشش رو داشت. ایدهام این بود که وقتی همه چیز رو حل کردم یک تحلیل بنویسم، اما بعد از نزدیک به ۱۰۰ ساعت تو این عمارت و هنوز هم تمام رازها رو کشف نکردهام، بهنظر میرسه بهصورت عجیب و غریبی الان بهترین زمانه. اگه یه آدم تصادفی از من بپرسه که چه بازی خوبی برای کاوش و معماها پیشنهاد بده، احتمالاً هنوز هم Outer Wilds رو پیشنهاد میدم. اون آدم احتمالاً خوشش میاد، تجربهای راحت، کوتاه و تأثیرگذار. یک بازی منحصربهفرد، زیبا که کنجکاوی خودش رو با معماهای ساده و رضایتبخش پاداش میده. اشتباه نمیکنه. اما Blue Prince یه بازی خیانتکار، هوشمندیه که انتظاراتتو بهجوری بهچالش میکشه که تا حالا تو هیچ بازی دیگهای ندیده بودم. در هر لحظه توی راهروهای Mt. Holly دنبالات میگرده، نه یک شخصیت، بلکه احساسی که یک قدمه تا همه چیز تموم شه، فقط برای اینکه دربی باز کنی و دنیای جدیدی از رازهایی که هنوز باید حل بشن، پیدا کنی. این هیچوقت تموم نمیشه؟ اما اگه اون آدم تصادفی حاضر باشه دهها ساعت از زندگیش رو صرف تجزیهوتحلیل دقیق هر جزئیات کوچیک از یک روایت بینقص بکنه، با دنیایی که بهصورت ارگانیک همراه با علاقهاش به این جهان رشد میکنه، کاوشی غیرخطی که تو رو **مجبور** میکنه همزمان چند مسیر مختلف رو دنبال کنی بهخاطر تصادفی بودن اتاقها، و در عین حال تو رو دیوانه میکنه چون نمیتونی چیزی که میخوای پیدا کنی و با یک دنباله شانس دیوانهوار تو رو از صندلی میپرند... اون موقع جواب Blue Prince میشه. Blue Prince یک بازی اصیل، زیبا و بهدرستی ساخته شدهست که حتماً تجربهای کاملاً منحصربهفرد برای هر کسی که این داستان رو زندگی میکنه، به ارمغان میاره. یه ترنهواییه که تو رو همزمان میکشونه و دوستداره. بازی کامل نیست، اما حتی اشتباههامون بهنظر میرسه بخشی از تجربهای ارگانیک باشه که انگار بازی زندهست، انگار شخصیت یا ارادهای خودش داره. گاهی Blue Prince مثل دوستیه که تو رو بهخاطر نتونستن کلید سهدر باز پیدا کردن مسخره میکنه. گاهی هم Blue Prince یه پیام محبتآمیز از کسیست که هرگز فکر نمیکردی دوباره باهاش روبهرو شی. Blue Prince بهترین بازیایه که تا حالا بازی کردم، و نمیتونم قول بدم که برای تو هم همینطور باشه. امیدوارم باشه.
۳۰
۱۷
۱۵
۹
۶
۶
۶
۴
۴
۴
۳
۳
۲
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱






