«روایتی تاثیرگذار از سرخوردگی و تابآوریه؛ جایی که وقار و متانتِ بازماندهها، باعث میشه یه روایت پراکنده و نپخته، تبدیل بشه به ادای احترامی تکاندهنده به مفهوم برادری و خدمت.»
— Todd Jorgenson · Cinemalogue ، منتقد
J.M. Harper Soul Patrol
در اعماق خطوط دشمن، فصلی پنهان از تاریخ نظامی آمریکا برملا میشود و این پرسش را برمیانگیزد که آیا رویارویی با گذشته میتواند برای کسانی که آن را زیستهاند، آرامش به ارمغان بیاورد. نخستین تیم عملیات ویژه سیاهپوستان در جنگ ویتنام، برای روایت داستان خود دوباره گرد هم میآیند.
«روایتی تاثیرگذار از سرخوردگی و تابآوریه؛ جایی که وقار و متانتِ بازماندهها، باعث میشه یه روایت پراکنده و نپخته، تبدیل بشه به ادای احترامی تکاندهنده به مفهوم برادری و خدمت.»
— Todd Jorgenson · Cinemalogue ، منتقد
«توی «سول پاترول» تهش خبری از طلا و پول نیست. اما در عوض، مردایی هستن که بالاخره دارن گنجینهای از خاطرات جنگ رو تعریف میکنن، اونم درست قبل از اینکه ماموریتشون روی زمین کاملاً تموم بشه.»
— Craig D. Lindsey · RogerEbert.com ، منتقد
«فیلم سول پاترول روایت جذابی داره که خیلی پویا و صمیمی تعریف شده.»
— Mark Dujsik · Mark Reviews Movies ، منتقد
۹ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی
روایتی تاثیرگذار از سرخوردگی و تابآوریه؛ جایی که وقار و متانتِ بازماندهها، باعث میشه یه روایت پراکنده و نپخته، تبدیل بشه به ادای احترامی تکاندهنده به مفهوم برادری و خدمت.
توی «سول پاترول» تهش خبری از طلا و پول نیست. اما در عوض، مردایی هستن که بالاخره دارن گنجینهای از خاطرات جنگ رو تعریف میکنن، اونم درست قبل از اینکه ماموریتشون روی زمین کاملاً تموم بشه.
فیلم سول پاترول روایت جذابی داره که خیلی پویا و صمیمی تعریف شده.
همین چهرههای رنجکشیدهای که ردپای یه میراث دردناک و مشترک توشون حک شده، تا مدتها بعد از تیتراژ هم تو ذهن آدم میمونه.
فیلم سول پاترول یه مرثیهی غمانگیز و تاثیرگذاره برای یه مشت سرباز سابق شجاع و شریف که به کارهایی که کردن افتخار میکنن، هرچند هنوز ته دلشون مرددند که آیا جنگ ویتنام واقعاً ارزش جنگیدن داشت یا نه.
دیدن یه تمرین درمانی که اینقدر خوب اجرا شده، واقعاً ارزشش رو داره. اما همین که سول پاترول خودش رو به همین هدف محدود کرده، باعث شد نتونه تبدیل به یه مستند واقعاً عالی بشه.
تصویری پیچیده از مردان سیاهپوستی که مورد استثمار قرار گرفتن، و اسطورهشناسیای که برای کنار آمدن با این وضعیت لازم است.
بعد از دیدن فیلم، احتمالاً تنها جملهای که به ذهن اکثر بینندهها میرسه اینه: «دمتون گرم که تحمل کردین.
تیتراژ پایانی با آهنگ غمانگیز و سوزناک جیمی رافین، «چه بلایی سر دلشکستهها میآید؟» شروع میشه. جی.ام. هارپر و فیلمش، درست مثل امانوئل و رفقاش، مسیر قابلتوجهی رو طی میکنن تا این پرسش رو مطرح کنن و پاسخی براش پیدا کنن.
نقدی با این انتخاب پیدا نشد.