واقعاً دلم میخواست عاشق یوروپا بشم. تنها نقطه قوتش ظاهر و گرافیکشه که معلومه از کارهای استودیو جیبلی الهام گرفته و واقعاً خیرهکننده شده. بصری بازی خیلی آرومبخشه و کلاً اتمسفر ریلکسی داره؛ جوری که حس میکنی قراره شروع یه اثر خاص و متفاوت باشه. اینکه باید بهش اعتبار داد اینه که یوروپا سعی میکنه یه داستان ملایم و امیدوارکننده درباره زندگی، فقدان و کشف دوباره تعریف کنه؛ درباره تلاش بشریت برای رستگاری در یه دنیای جدید که برای زندگی آماده شده. روایتش ظریفه و با لحن آرامبخش بازی همخونی داره. یه جور صداقت عاطفی توش هست که حتی اگه ایدهآل یا نوآورانه نباشه، باز هم میشه قدرش رو دانست چون از ته دل ساخته شده. اما متأسفانه، به جز اینها، بازی خیلی معمولی و متوسطه. کوتاهه و اکتشافات و پازلهای منطقیش خیلی ابتداییان و هیچوقت پیشرفت نمیکنن. بله، آرامبخشه، ولی توخالیه. انگار یه دموی تکنولوژی با یه دایرکشن هنری خوبه. تازه بعضی وقتها دوربین بازی جوری میشه که انگار داره با آدم میجنگه. اگه کلاً تازهکارید و با گیمینگ آشنا نیستید یا فقط یه چیز خیلی ریلکس میخواید که هیچ فشاری بهتون نیاره، شاید این بازی یه سرگرمی کوچیک و دلپذیر باشه. ولی حتی در اون صورت هم گزینههای بهتری هست: جورنی تو نصف این زمان، احساسات خیلی بیشتری رو برمیانگیزه، آبزو اکتشافات عمیقتری داره و اوری (۱ و ۲) هم هم تو گیمپلی و هم تو داستان، یوروپا رو میزنه. من واقعاً پیشنهادش نمیکنم و اگه خواستید بخریدش، صبر کنید تا تخفیف شدیدی بخوره.
۱
۱





