برای کسایی که طرفدار گوتیک ۱ ریمیک نیستن: این بازی جوری طراحی شده که اولش واقعاً رو اعصاب باشه و هرچی جلوتر میرید بهتر بشه. اکثر بازیها شما رو ضعیف شروع میکنن و دشمنهای ضعیفی جلوتون میذارن و هرچی شما قویتر میشید، لول دشمنها هم میره بالا. اما این بازی شما رو اونقدر ضعیف شروع میکنه که آدم کلافه میشه؛ ولی وقتی بالاخره قوی میشید و میتونید اون هیولاها یا شخصیتهایی که زندگیتون رو جهنم کرده بودن شکست بدید، لذتش خیلی بیشتره. سال ۲۰۰۱، بعد از کمتر از یک ساعت بازی کردن، گوتیک ۱ اصلی رو ول کردم. اما بعد از خوندن یه نقد توی یه مجله که دقیقاً همین چیزی رو که الان بهتون میگم بهم گفت، دوباره امتحانش کردم، تونستم از اون شروع افتضاحش رد بشم و تا قبل از انتشار ویچر ۳، این بازی محبوبترین بازی تمام دوران زندگیم بود. در ضمن، اصلاً سعی نکنید توی سیستم مبارزاتش استاد بشید؛ به جاش سعی کنید سلاحهای بهتری بگیرید و روی مهارتهاش سرمایهگذاری کنید، چون این کار مدل مبارزه و بازدهیتون رو تغییر میده. تهش اینه که این یه آرپیجی کلاسیکه، نه یه بازی اکشن. برای طرفدارهای گوتیک: بهترین چیزی که میتونم درباره این بازی بگم اینه که هر اون چیزی که با علاقه از نسخه اصلی یادتونه رو داره، اون هم با گرافیک، رابط کاربری و حتی سیستم مبارزات بهتر. هیچ بخشی به ذهنم نمیرسه که نسبت به نسخه اصلی افت کرده باشه، شاید سیستم قفلباز کردن، ولی اون هم جای بحث داره؛ چون هرچی بیشتر عادت کنید و ۱۰ امتیاز بهش بدید، بهتر میشه. تنها نکته منفی از دید یه طرفدار گوتیک اینه که شاید بیش از حد شبیه نسخه اصلیه. احتمالاً کمتر از ۱۰ درصد محتوای جدیده؛ یه سری کوئستهای جدید و یه سری تغییرات توی کوئستهای قدیمی، اما اکثرشون دقیقاً همونن و فقط دیالوگهاشون بهتر شده. بنابراین از نظر داستان و کوئستها، انگار دارید یه نسخه ماد شده از بازی اصلی رو بازی میکنید. اگه بدجوری دلتون میخواست دوباره نسخه اصلی رو بازی کنید، خرید این بازی اصلاً نیاز به فکر کردن نداره؛ چون همونه ولی خیلی بهتر. اما اگه اونقدر زیاد بازیش کردید که دیگه حس نکردید یه بار دیگه امتحانش کنید، احتمالاً فقط نصف لذت این بازی رو خواهید برد. توضیح: من تا الان ۱۴.۵ ساعت وقت گذاشتم روی این بازی و نسخه اصلی رو توی این سالها حدود ۸ تا ۱۰ بار تموم کردم که آخرین بارش سال ۲۰۲۱ بود.
برخی از نقدها
نردبان شکسته توی معدن قدیمی رو درست نکردن، هنوزم شکسته است. فقط یه نردبان جدید گذاشتن کنارش. خیلی خندهداره، ۱۰ از ۱۲!
تسلیت به اون رفقایی که زنده نموندن تا بعد از ۲۰ سال، ریمیک گاتیک ۱ رو ببینن. بالاخره یه بازی اومد که واقعاً لیاقت ریمیک داشت و تازه بیشتر از ۵-۷ سال هم ازش گذشته. دمشون گرم که به حرف طرفدارها گوش دادن و گرافیکش رو خیلی بهتر از اون دموی اولیه درآوردن. اتمسفر، زرهها و حتی اون حشرههای گوشتی دقیقاً همون حس نسخه اصلی رو میدن. امیدوارم این بازی بترکونه تا برن سراغ ریمیک گاتیک ۲ و ۳!
تا ۶ ساعت بازی کردم و رسیدم به لول ۷، بدون اینکه بمیرم، که یهو داشتم از یه صخره میرفتم بالا که کاراکترم همینطوری شروع کرد به لرزیدن و بعد پرت شد پایین صخره و مُرد. من با سخت بودن بازی مشکلی ندارم و راستش فکر میکنم بازی واقعاً خوبه، ولی پر از باگهای اساسیه و چندین بار هم کرش کرد و از بازی انداختم بیرون. تا وقتی که پچش نکنن نمیتونم توصیهاش کنم. اصلاحیه: در جواب کسی که توی کامنتها با تیکهپرانی جوابم رو داد؛ این که نسخه اصلی بازی یه گندِ باگزده بود، دلیل نمیشه که نسخه ریمیک ۲۰۲۶ هم بتونه پر از باگهای قدیمی و جدید باشه و کسی بهش انتقاد نکنه. گوتیک ۱ که سال ۲۰۲۶ نیومده بود، و اینکه بخوایم از یه بازی دفاع کنیم فقط چون نسخه قدیمیاش قدیمی و باگدار بود، اصلاً منطقی نیست.
گوتیک ۱ ریمیک خیلی جالبه که یه بازی با طراحی قدیمی (که الان دیگه ۲۵ سالشه) توی فضای آرپیجیهای امروزی، یه تجربهی کاملاً تازهست. من که تازهواردِ سری گوتیک بودم، از طریق پیشنمایشهای یوتیوبرها جذب بازی شدم. اونا کلی میمردن، ولی بازی یه جور عجیبی جذاب به نظر میرسید. گوتیک شما رو میندازه تو جایگاه «قهرمان»، هرچند بلافاصله میفهمید که در واقع هیچی نیستید. بازی این رو از طریق دیالوگها بهتون میگه، ولی با یه دنیای بیرحم و گیمپلی سختتر ثابتش میکنه. سعی کردم توی مکالمهای که یه یارو ازم باج میخواست، نقش «قهرمان» رو بازی کنم. بهش گفتم گمشو، اونم منو تا حد مرگ کتک زد و هر چی پول خرد داشتم رو دزدید. بیرحمانه بود، غیرمنتظره بود، ولی در نهایت یه روایت داستانی فوقالعاده بود. وقتی میزنید بیرون توی دنیا، دوباره بهتون ثابت میشه که (هنوز) هیچ قهرمانی نیستید. حتی جلوی مو لرَتها هم به زور دووم میآرید. هیچ چیزی از شمشیر زدن یا تیراندازی نمیدونید. توی این بازی واقعاً تک و تنها هستید. هیچ نقشهای در کار نیست (که البته بعداً میشه خرید)، هیچ رنگ زردی نیست که راه رو بهتون نشون بده، حتی یه مارکر یا فلشی نیست که جهت کوئست رو بهتون نشون بده. باید روی مکالمات و دفترچه یادداشتتون حساب کنید تا بفهمید چی به چیه، یا از بقیه سوال کنید. این موضوع باعث میشه خیلی بیشتر توی محیط غرق بشید؛ چیزی که بازیهای جدید معمولاً ندارنش. دنیای بازی غولپیکر نیست، نه در حد اسکایریم یا نصف انگلیس. نقشه نسبتاً کوچیکه، ولی خیلی پرجزئیاته. وقتی هر برخورد یا بیشترِ برخوردها تبدیل به جنگ و جدال برای زنده موندن میشه، دیگه نیازی به بزرگ بودن نقشه نیست. راستش به نظرم با این تصمیمات طراحی، واقعاً ترکوندن. باعث شده دنیا و تجربه بازی کاملاً یکپارچه باشه. تا الان حدود ۲۰ ساعت بازی کردم و بالاخره یه زره و چندتا ارتقا گرفتم. حس میکنم دیگه سخت بودنِ مبارزات، محور اصلی مسیر قهرمان من نیست. الان دیگه توی شمشیرزنی و مانور دادن دستش راه افتاده. اما در عین حال حس میکنم سرعت پیشروی داستان هم زیاد شده، انگار بازی داره تمرکزش رو عوض میکنه. مبارزات راحتتر شدن، ولی داستان داره جذابتر میشه. این واقعاً خفنه. گوتیک در واقع یه نگاه تازه به آرپیجیهای امروزیه که توسط آرپیجیهای قدیمی بهمون ارائه شده. من معمولاً بازیهای قدیمی رو خیلی دوست دارم، پس تعجبی نداره که از این بازی خوشم اومده، ولی عمیقاً حس میکنم آرپیجیهای مدرن باید از طراحیهای قدیمی درس بگیرن. گیمرها احمقهای بیراهه نیستن که برای رفتن از یه نقطه به نقطه دیگه، به رنگ و فلش نیاز داشته باشن. اینکه خودت راه رو پیدا کنی، خودش یه تجربهست. یه گوهرِ واقعی در سبک آرپیجی که هر طور شده باید یه بار امتحانش کنید. نظر نهایی بعد از تموم کردن (۴۸ ساعت): یه سفر فوقالعاده - ۹ از ۱۰.
بیشتر وقتم رو با این گذروندم که مارمولکها منو بکشن، بعد لود کنم، دوباره بمیرم، باز لود کنم، باز بمیرم و الی آخر. بازی خوبیه.
به نظر من، گاتیک ۱ ریمیک بهترین بازی سال ۲۰۲۶ـه. با اینکه نسخه قدیمیش تو زمان خودش یه بازی پیشرو و انقلابی بود، ولی این نسخه بازسازی شده هم دقیقاً همون حس و حال رو داره. کل محیط بازی رو خیلی زیبا و به سبک مدرن بازسازی کردن و چندتا قابلیت جدید هم اضافه شده که اجازه میده جاهایی رو کشف کنید که توی نسخه قدیمی وجود نداشتن. تمام دیالوگها هم صداگذاری شدن و اتمسفر بازی واقعاً آدم رو میگیره. هم به طرفدارهای قدیمی این سری و هم به کسایی که تا حالا بازی نکردن، شدیداً توصیه میکنم.
نسخه اصلی رو بازی نکرده بودم و فقط چون رفیقم پیشنهاد داد، بدون هیچ پیشزمینهای پریدم توش؛ و لعنتی، بازی واقعاً میترکونه. احتمالاً خیلیا از اینکه تو هر بازیای از همون اول یه خدای واقعی باشی که هر کی یه چپ نگاهت کنه میتونی تیکهتیکهش کنی، خسته شدن. اینجا اگه جرئت کنی به کسی دست بزنی، این تویی که تیکهتیکه میشی. بازی رو جوری شروع میکنی که انگار یه گدای مطلقه که هیچی بلد نیست و با یه نسیم ملایم هم تو یه گودال میمیره. اتمسفر هر منطقه رو دقیقاً زدن تو هدف. هر کمپ دنیای کوچیک خودشه با قوانین خاص خودش، و اون اراذل و اوباش محلی رو چنان با جزئیات ساختن که تکتک اون قیافههای زشت رو با اسم و رسم یاد میگیری (در حالی که من معمولاً تو یاد گرفتن چهرهها افتضاحم). غولِ لوتجوییِ درونم از خوشحالی جیغ میکشید؛ نقشه خیلی بزرگ نیست، ولی اونقدر متراکم و پره که هر سوراخموشِ گوری که بخزید توش، یه لوت یا یه ماجراجویی منتظرته. از همه بهتر اینکه بازی باهات مثل یه احمق رفتار نمیکنه که اگه دستش رو نگیرن نمیتونه دو قدم راه بره. نه ردپای درخشان هست و نه مارکرهای رابط کاربری که نصف صفحه رو بگیره. کوئست گرفتی؟ برو ببین شخصیتها چی میگن، مغزت رو به کار بنداز و خودت پیداش کن. وضعیت فنی بازی هم منو شوکه کرد، مخصوصاً با توجه به اینکه با آنریل انجین ۵ ساخته شده. معمولاً تا اسم «آنریل انجین ۵» رو میشنوی، منتظری سیستمت از شدت فشار التماس کنه یا با خودت فکر کنی که یا کامپیوترت یه سیبزمینه یا سازندهها یه مشت تنبلِ بیعرضهاند. نمیدونم این سازندهها روحشون رو به کدوم شیطانی فروختن، ولی گرافیکش خیرهکننده است و روی تنظیمات اولترا، فریمریت من روی ۱۴۴ قفل بود و حتی یه تیک هم نزد. تا الان هم به هیچ باگ شدیدی که کوئستها رو خراب کنه برخورد نکردم. فقط به کسایی پیشنهاد میکنم این بازی رو بگیرن که واقعاً تمرکز دارن و از غرق شدن تو یه دنیا و به کار گرفتن مغزشون لذت میبرن. اگه عادت داری بازیهای ترند روز رو فقط برای اینکه تیکشون رو بزنی سریع تموم کنی، اصلاً وقتت رو تلف نکن؛ چون حیاتوحشِ این بازی سریع میکشهت پایین و بهت میفهمونه کی هستی. این نقد رو هم صرفاً برای حمایت از این استودیوی گمنام مینویسم تا شاید ریمیک گوتیک ۲ هم یه روزی به دنیا بیاد.
از وقتی گوتیک ۱ اصلی سال ۲۰۰۱ اومد، احتمالاً تا حالا ۳۱ بار تمومش کردم. این ریمیک رو شدیداً به هر کسی که عاشق نسخه اصلی گوتیکه یا کلاً از بازیهای آرپیجی که همهچیز رو توی دهن بازیکن میذارن خوشش نمیاد، پیشنهاد میکنم. حس و حالش دقیقاً مثل نسخه اصلیه و گیمپلیش هم اساساً همون گوتیک قدیمیه؛ فقط در کل نسخه بهتری از اون شده. از هر مدل مبارزهش واقعاً لذت میبرم و دنیا و گرافیکش هم فوقالعادهست، اما با این حال هنوز اون اتمسفر تاریک گوتیک ۱ رو حفظ کرده. شدیداً پیشنهاد میکنم ۱۰/۱۰
یکی از بهترین ریمیکهای تاریخ. واقعاً نمونهوار شده. باورم نمیشه چنین چیزی وجود داشته باشه، ولی دارم بازی میکنم و نمیتونم بذارمش کنار.
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان بازی
The Kingdom of Myrtana has been invaded by an implacable horde of orcs. King Rhobar II, in need of a large quantity of magical ore in order to forge powerful weapons, operates the Khorinis mines with all available prisoners. To prevent them from escaping, the monarch asks his best magicians to create a magical barrier. But something goes wrong. The magic gets out of control and
ادامهٔ خلاصه
a mutiny turns the mines into a wild territory now controlled by the most violent prisoners. The King is forced to negotiate with the new owners, while the tension between the different factions of the mines increases. What no one expects is that the arrival of an unknown prisoner will change absolutely everything. Features: - Faithful full remake of the original Gothic 1. - Modernized combat system that takes the basic premises of the original combat system to the modern age. - Return to The Colony, in a full blown remake of the popular and revolutionary game Gothic from 2001. Rediscover the world of the mining colony, its secrets and challenges. - Play as the Nameless Hero – Manage the fate of a lifetime convicted prisoner who must survive in a world of wild animals, creatures and convicts of dangerous reputation.
- Piranha Bytes
- Alkimia Interactive
- Xbox Series S/X
- PlayStation 5
- PlayStation 4
- Xbox One
- PC
مجموعهی بازی
- Gothic
- Gothic 2
- Gothic 3
- ArcaniA




