برو و بیا، برو و بیا. زمان اتمام بازی: ۲ ساعت. ✅ - بازگرداندن آیتمها. دمشون گرم بابت این دکمه؛ میشه آیتمهایی که لای بافتها (تکسچرها) گیر کردن رو برگردوند به جای اولشون. ✅ - کانسپت. ایده جدیدی نیست و بازیهای خیلی کاملتری با این سبک هستن، ولی هنوز اونقدر تکراری نشده که رو اعصاب بره. دو تا دنیا داریم؛ یکی دنیای خودت که پشت کامپیوتری و یکی دنیای توی بازی. هر چیزی رو توی یه دنیا تغییر بدی، توی اون یکی هم تغییر میکنه. ❌ - پازلها. کل بازی روی پازله، ولی انگار اگه یکی رو حل کنی، بقیه رو هم دیدی. با وجود اینکه کانسپت بازی غیرمعموله، ولی پازلهاش از معمولیترین مدلهای ممکنن. مثلاً: «تعداد قارچهای رنگی رو بشمار تا رمز گاوصندوق رو بفهمی». حدود ۷ تا پازل از مدل «ترکیب یا ترتیب درست رو پیدا کن» داره. بکتِرکینگ (رفت و آمد تکراری) هم که دیگه نگو. بذارید یکی از کوئستها رو با جزئیات بگم: سمت چپ یه مغازه است، سمت راست سه صفحه اونطرفتر یه محیطه که توش قلاب ماهیگیری، یه راه بسته و یه سری استخون هست. میفهمیم ۱۰ تا سکه لازم داریم، میدویم سه صفحه به راست، سکهها رو میگیریم، میدویم برمیگردیم مغازه، قلاب رو میخریم، دوباره میدویم سه صفحه به راست، ماهی میگیریم، میدویم میبریمش مغازه بفروشیم، بمب میخریم، دوباره میدویم سه صفحه به راست تا راه بسته رو بترکونیم، کریستال رو برمیداریم و میدویم میبریمش مغازه بفروشیم. فکرشو بکنید اگه راه دسترسی به قلاب و اون راه بسته، درست دم در خروجی مغازه بود، این کوئست چقدر سریعتر تموم میشد. یعنی فقط یه اتاق پایین، یه اتاق چپ؛ به همین سادگی. یا مثلاً جابهجا کردن جمجمهها از یه سر آپارتمان به سر دیگه، اونم از وسط یه راهروی خیلی طولانی؛ بدون اغراق، اینا عمداً اینطوری طراحی کردن که آدم آیتمها رو از ته لوکیشن ببره اولش. سرِ یه دو تا از پازلها رفتم سراغ راهنما (گاید)، چون دیگه حالم به هم میخورد برای دهمین بار مغزم رو فشار بدم تا بفهمم کدوم نماد کجا میره، وقتی ۹ بار قبلاً همین کار رو کرده بودم. کل کانسپت دو دنیایی بازی میشه این: یه چیزی رو توی یه دنیا تغییر میدی و بعد برای پنجاهمین بار میدوی تکتک اتاقها و دیوارها رو چک کنی تا بفهمی توی اون یکی دنیا چی تغییر کرده. ❌ - باسها. بازم تکرار مکررات. ۳ تا باسفایت هست که هر سهتاشون عین همان و هیچ تفاوتی توی ضربات خاصشون ندارن. خستهکننده و کسلکنندهان. از اره جاخالی بده، از بمب جاخالی بده، از پرتگاه جاخالی بده. تمام جاخالی دادنها هم فقط با ایستادن مدل شخصیت روی یه مربع خاص انجام میشه. این کار رو ۱۵ بار تکرار کن. آخه چه چالشی برای بازیکن داره؟ این رو دیگه هوش مصنوعی هم میتونه انجام بده. وقتی یه نارنجک پرت میکنی سمت دشمنها و اونا پخش میشن، هیچ تفکری لازم نیست. ❌ - یونیتی. آیتمها میافتن لای زمین و غیب میشن. انیمیشن تقریباً نداریم، اونهایی هم که هستن در سطح سال ۲۰۱۱ هستن. گرافیک هم همینطوره و صداها هیچ عمقی ندارن. ❌ - پایانبندی. البته اسپویل میشه، ولی خب شما برای داستان سراغ این بازی نمیآید. بعد از ۲ ساعت بازی، جایزهتون یه آرت و جمله «شما زنده ماندید» است. ❌ - داستان. کلاً ۱۰ تا جمله توی کل بازی هست که هیچ معنایی هم ندارن و فقط یه بهانهان برای اینکه شخصیت اصلی جلوتر بره. ❌ - موسیقی. کلاً ۲ تا آهنگ برای کل بازیه. ۲ ساعت گوش دادن به یه ملودی ۱۰ ثانیهای که مدام تکرار میشه؛ واقعاً سادیسمن.
آیا این بازی سعی دارد من را بکشد؟
برو و بیا، برو و بیا. زمان اتمام بازی: ۲ ساعت. ✅ - بازگرداندن آیتمها. دمشون گرم بابت این دکمه؛ میشه آیتمهایی که لای بافتها (تکسچرها) گیر کردن رو برگردوند به جای اولشون. ✅ - کانسپت. ایده جدیدی نیست و بازیهای خیلی کاملتری با این سبک هستن، ولی هنوز اونقدر تکراری نشده که رو اعصاب بره. دو تا دنیا داریم؛ یکی دنیای خودت که پشت کامپیوتری و یکی دنیای توی بازی. هر چیزی رو توی یه دنیا تغییر بدی، توی اون یکی هم تغییر میکنه. ❌ - پازلها. کل بازی روی پازله، ولی انگار اگه یکی رو حل کنی، بقیه رو هم دیدی. با وجود اینکه کانسپت بازی غیرمعموله، ولی پازلهاش از معمولیترین مدلهای ممکنن. مثلاً: «تعداد قارچهای رنگی رو بشمار تا رمز گاوصندوق رو بفهمی». حدود ۷ تا پازل از مدل «ترکیب یا ترتیب درست رو پیدا کن» داره. بکتِرکینگ (رفت و آمد تکراری) هم که دیگه نگو. بذارید یکی از کوئستها رو با جزئیات بگم: سمت چپ یه مغازه است، سمت راست سه صفحه اونطرفتر یه محیطه که توش قلاب ماهیگیری، یه راه بسته و یه سری استخون هست. میفهمیم ۱۰ تا سکه لازم داریم، میدویم سه صفحه به راست، سکهها رو میگیریم، میدویم برمیگردیم مغازه، قلاب رو میخریم، دوباره میدویم سه صفحه به راست، ماهی میگیریم، میدویم میبریمش مغازه بفروشیم، بمب میخریم، دوباره میدویم سه صفحه به راست تا راه بسته رو بترکونیم، کریستال رو برمیداریم و میدویم میبریمش مغازه بفروشیم. فکرشو بکنید اگه راه دسترسی به قلاب و اون راه بسته، درست دم در خروجی مغازه بود، این کوئست چقدر سریعتر تموم میشد. یعنی فقط یه اتاق پایین، یه اتاق چپ؛ به همین سادگی. یا مثلاً جابهجا کردن جمجمهها از یه سر آپارتمان به سر دیگه، اونم از وسط یه راهروی خیلی طولانی؛ بدون اغراق، اینا عمداً اینطوری طراحی کردن که آدم آیتمها رو از ته لوکیشن ببره اولش. سرِ یه دو تا از پازلها رفتم سراغ راهنما (گاید)، چون دیگه حالم به هم میخورد برای دهمین بار مغزم رو فشار بدم تا بفهمم کدوم نماد کجا میره، وقتی ۹ بار قبلاً همین کار رو کرده بودم. کل کانسپت دو دنیایی بازی میشه این: یه چیزی رو توی یه دنیا تغییر میدی و بعد برای پنجاهمین بار میدوی تکتک اتاقها و دیوارها رو چک کنی تا بفهمی توی اون یکی دنیا چی تغییر کرده. ❌ - باسها. بازم تکرار مکررات. ۳ تا باسفایت هست که هر سهتاشون عین همان و هیچ تفاوتی توی ضربات خاصشون ندارن. خستهکننده و کسلکنندهان. از اره جاخالی بده، از بمب جاخالی بده، از پرتگاه جاخالی بده. تمام جاخالی دادنها هم فقط با ایستادن مدل شخصیت روی یه مربع خاص انجام میشه. این کار رو ۱۵ بار تکرار کن. آخه چه چالشی برای بازیکن داره؟ این رو دیگه هوش مصنوعی هم میتونه انجام بده. وقتی یه نارنجک پرت میکنی سمت دشمنها و اونا پخش میشن، هیچ تفکری لازم نیست. ❌ - یونیتی. آیتمها میافتن لای زمین و غیب میشن. انیمیشن تقریباً نداریم، اونهایی هم که هستن در سطح سال ۲۰۱۱ هستن. گرافیک هم همینطوره و صداها هیچ عمقی ندارن. ❌ - پایانبندی. البته اسپویل میشه، ولی خب شما برای داستان سراغ این بازی نمیآید. بعد از ۲ ساعت بازی، جایزهتون یه آرت و جمله «شما زنده ماندید» است. ❌ - داستان. کلاً ۱۰ تا جمله توی کل بازی هست که هیچ معنایی هم ندارن و فقط یه بهانهان برای اینکه شخصیت اصلی جلوتر بره. ❌ - موسیقی. کلاً ۲ تا آهنگ برای کل بازیه. ۲ ساعت گوش دادن به یه ملودی ۱۰ ثانیهای که مدام تکرار میشه؛ واقعاً سادیسمن.
برخی از نقدها
نقدی با این امتیاز پیدا نشد.
داستان بازی
آیا این بازی قصد دارد مرا بکشد؟ ترکیبی از ژانرهای وحشت و معمایی اولشخص است. شما در کلبهای در اعماق جنگل به دام افتادهاید و صاحب کلبه پیشنهاد میکند در ازای آزادیتان، یک بازی کامپیوتری را به پایان برسانید. اما پیوند میان کلبه و بازی بسیار عمیقتر از آن است که تصور کنید. تلههای بازی کمکم در دنیای واقعی ظاهر میشوند و هر اقدامی که در کلبه انجام دهید، بر روند بازی کامپیوتری
ادامهٔ خلاصه
اثر میگذارد. خیلی زود متوجه خواهید شد که در این بازی، زندگی شما در خطر است!
- Stately Snail
- PC
- میانگین زمان بازی۳ ساعت
- دستاوردها۱۷
- وبسایت رسمی
زبانهای بازی ۷ زبان
English, Russian, German, Portuguese - Brazil, Simplified Chinese, Korean, Japanese
نماهایی از بازی
سیستم مورد نیاز (PC)
Minimum:
Requires a 64-bit processor and operating system
OS *: Windows 7 or higher
Processor: 3.0 GHz
Memory: 6 GB RAM
Graphics: Video card with 2GB of VRAM
DirectX: Version 11
Storage: 5 GB available space Recommended:
Requires a 64-bit processor and operating system 




