زندگی سخته. مدام دور خودمون میچرخیم و تکرار میکنیم، بدون اینکه واقعاً یه لحظه وایسیم و از خودمون بپرسیم چرا. یه شریک زندگی پیدا میکنیم، دوستایی که بشه بهشون اعتماد کرد. با سختیها روبرو میشیم. میبازیم. خودمون رو گم میکنیم، دوستامون رو از دست میدیم. گاهی همهچیز خیلی پوچ و بیمعنی به نظر میرسه. اما توی این چرخه، لحظاتی هست که خیلی مهمه آدم بایسته و متوجه بشه. که دوباره اون سؤال همیشگی و دستنیافتنی رو بپرسه: چرا؟ چون اگه توی اون لحظات ارزشمند، خوب گوش بدی، میتونی جوابش رو بشنوی. و با اینکه هیچچیزی ابدی نیست و این حس هم تموم میشه، باز هم میجنگیم. چون حتی اگه بدونیم چی در انتظارمونه، حتی اگه از فرسخها دورتر، اون افق آشنا رو ببینیم، باز هم میارزه. همیشه میارزه. حتی اگه فقط برای این باشه که به چرخه بعدی، به لحظه بعدی برسیم. پس هر وقت تونستید، تا میتونید از این لحظات لذت ببرید و سیراب شید، چون قرار نیست تا ابد بمونن. اما وقتی سختیها اومدن، با تمام وجود بجنگید. نذارید شما رو ببلعن. چون دلتون میخواد برای لحظات بعدی حضور داشته باشید. و هیچوقت نمیدونید کی و کجا ممکنه بتونید تغییری ایجاد کنید.
۳۱
۷
۵
۴
۴
۳
۳
۲
۲
۱
۱




