با وجود شروع قوی، بازی خیلی زود سقوط میکنه و تبدیل میشه به یه چرخه تکراری از جنگیدن با ۵ تا دشمن مشابه، اونم بارها و بارها. واقعاً دلم میخواست از این بازی خوشم بیاد. محیط، گرافیک، موسیقی؛ همهچیز دقیقاً همون چیزی بود که من دوست دارم و تا ۲-۳ ساعت اول هم همینطور بود. واقعاً داشتم لذت میبردم و بهم خوش میگذشت. بعدش انگار استودیو کامپالشن گیمز با خودش فکر کرده «خب، دیگه زمان پس گرفتن پولشون تموم شده، خیالمون راحته» و کلاً تلاشش رو متوقف کرده. گرههای داستانی کمتر و کمتر میشن، تا آخر بازی هم همون ۵ تا دشمن تکراری هستن و مبارزه با باس آخر هم اصلاً شبیه مبارزه با باس نیست. فقط باید چند موج از همون ۵ تا دشمن تکراری رو بکشی و با کشتن اونا، به باس ضربه وارد میشه. رویارویی نهایی با شرور اصلی هم رسماً یه کاتسین و گفتگوئه که تهش، آنتاگونیست اصلی همینطوری از صفحه میره بیرون و تمام. تیتراژ بیاد. پولتونو گرفتیم! هاهاها. گرافیک عالیه و موسیقیش هم خیلی کیف میده، ولی کنترلها افتضاحن. سیستم لاک-آن (قفل کردن روی هدف) از همه بدتره. مدام سعی میکردم روی دشمنی که درست جلوی رومه قفل کنم، ولی سیستم لاک-آن یهو میرفت روی یه دشمن تهِ میدون؛ نشانگر لاک-آن هم اونقدر بد طراحی شده که وسط درگیری سخت میشه تشخیص داد روی کیه، برای همین تهش یه جادوی گرونقیمت رو پرت میکردم سمت دشمنی که اون طرف میدون بود و دستم بهش نمیرسید و بعدش باید منتظر میموندم تا تایمر شارژ جادو تموم بشه. واقعاً حیف شد؛ چه ایدهی اولیه و شروع امیدوارکنندهای که اینطور حروم شد... و چه پولم که ریخت دور.
۴۸
۲۳
۱۷
۸
۶
۵
۴
۴
۳
۲
۲
۲
۲
۲
۲
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱


