عمومیت بهقصد، هیچیک از این شخصیتها ارزش دلداری کردن ندارن. اگر رمان طولانیتر از ۱۷۶ صفحه بود، این خلأ حسابی خستهکننده میشد … با «Universality»، براون خودش رو بهعنوان نویسندهای که متن رو از زیرمتن جدا میکنه با وضوح ویرانگر، تثبیت کرده. ادامهی متن RT