خشم از هر صفحه میریزد... سوملیه انگار انگورهای ترش داره. و اسمها رو میگه... حتی تخلفات نسبتاً جزئی هم از یاد نمیرن... داستان سلینجر تلخه بدون شیرینی... اما خوانندهها این کتاب رو برای فرفالهسِ سلینجر با سس قارچ‑کونیاک نمیخرن، هرچند که خوشمزه به نظر میرسه. اونها برای رهایی میخوانش بخونن — گاهی به صورت خام، گاهی داغ داغ، اما در نهایت نرم و لطیفه.