داستان خیلی سریع پیش میره و برای کسایی که دنبال یه کتاب مناسب برای تعطیلات تابستونه، انتخاب امنیه... این داستان پرحاشیه و دلگرم، یه جاهایی وسطای راه یه کم افت میکنه. اما با توجه به تسلط خیرهکننده کاترین استاکت روی این حجم از شخصیتهای بهیادماندنی و روایت داستانمحوری که تا لحظه آخر خواننده رو میخکوب میکنه، میشه ازش چشمپوشی کرد.
هوشمند، جذاب، تأثیرگذار، دقیق و با طنزی خشک و بامزه… کلمهای که همیشه برای توصیف رمانهای آن پاتچت میگیم «گرما» است. این رمان عمیقاً انسانی است، اما بهخاطر مشاهدات تیز و گزندهاش هم یک خواندن لذتبخش میشه. ریسک پیشنهادی پاتچت وجود نداره — نه به خاطر این که ایمن بازی میکنه، بلکه چون بهقدری دقیق به عیوب انسانی نگاه میکنه. این داستان دلسوز، باهوش و بهطرز دردناکی فاشکننده، حس میکنیم یک موفقیت قطعی دیگهست. یک روز توی مبل بنشین کنار این کتاب گرم و جذاب و پشیمون نمیشی.