نویسنده تازهکار وودی براون ’۲۴SOA موادش رو خوب میدونه. مثل والتر و خورخه، او هم اوتیستیکه … تواناییاش توی بیان زندگی درونی، ناامیدیهای عظیم و آرزوهای واقعی شخصیتهایی که همیشه جامعهشون کمارزش میدونه، شگفتانگیزه و چشمگشا … اما براون خیلی بیشتر از یک میکروفن برای جامعه افراد معلول نیست … اینکه آدم باشیم — هر آدمی — پیچیده، چالشبرانگیز، شاد و تراژیک به طرق بیشمار هست. و هرکی، همونطوری که رمان براون به صدا میکشه، شایستگی داشتن یک صدا رو داره.