کاردِلینی با احترام به داستان رفتار میکنه و اون شدت کنترلشده خاص خودش رو به نقش میاره، و ویل کاتلت هم با یک تغییر چشمگیر توی بازیاش، نقش یک پلیس که برای پاملا دلسوزی داره، میسازه.
کاردِلینی با احترام به داستان رفتار میکنه و اون شدت کنترلشده خاص خودش رو به نقش میاره، و ویل کاتلت هم با یک تغییر چشمگیر توی بازیاش، نقش یک پلیس که برای پاملا دلسوزی داره، میسازه.
While Pierre’s plotting becomes obvious across six episodes, and the dialogue is overburdened with clunky speechifying, there’s also easy naturalism, sharp humour and a forcefulness to the characterisation.