من معمولاً این واکنش غریزی رو دارم که اگه ته اسم یه اثر عددی بیشتر از دو باشه، یعنی فقط برای پول درآوردنه. ولی اعتراف میکنم وقتی صدای تیلور سوئیفت داشت توی تیتراژ آخر میپیچید... دیگه فکر کردن به «توی استوری ۶» اونقدرها هم غیرمنطقی به نظر نمیرسید.
همزمان اونقدر لودهست که بچههایی که ارجاعاتش رو نمیفهمن خوشحال بشن و اونقدر هم سطح بالاست که سینهفیلهایی که متوجهش میشن راضی بشن؛ که خب، تغییر خیلی دلچسبیه.