اصلاً نمیدونستم داستان بخش ۵۰۴ قانون سال ۱۹۷۳ درباره کمک به معلولها چیه. قانون امضا شده بود ولی به خاطر مسائل بودجهای، دو تا دولت — از جمله دولت جیمی کارتر — اجازه نکردن اجرا بشه. جوزف کالیفانو (مارک رافلو)، وزیر بهداشت، آموزش و رفاه دولت کارتر، از امضای مقرراتش خودداری میکنه. فیلم هم دقیقاً از اینجا شروع میشه؛ جایی که جودیت هیومن (روث میدلی) رهبری گروهی از معترضان نامنظم رو به عهده میگیره که دفتر وزارت بهداشت در سانفرانسیسکو رو اشغال میکنن و تا وقتی مقررات امضا نشه، حاضر نیستن اونجا رو ترک کنن. بازیگرها خیلی خوبن، مخصوصاً دیلان اوبراین در نقش خبرنگاری که هدفشون رو قبول داره، و همینطور تعدادی از بازیگرهایی که واقعاً معلول هستن. بازیها خوبه، اما فیلم یه جاهایی تکراری میشه و بعضی از حرکات نمایشی و اغراقهای رافلو هم به نظر مصنوعی میاد. با این حال، فیلم رو به کسانی که به تاریخ علاقه دارن پیشنهاد میکنم تا بفهمن اون رمپها، جای پارکهای مخصوص و بقیه امکانات معلولها چطوری به دست اومدن. امتیاز من ۷ از ۱۰.