فقط با کمی تغییر توی داستان اصلی، مار خودش دم خودش رو میخوره. وقتشه که این فرنچایز رو برای همیشه ببندیم.
با اینکه الی راث کهنهکار ژانره، ولی فیلم انگار کارِ یه کارگردان تازهکاره. دیالوگهاش خیلی چِپ و کلیشهایان، داستان هم فوقالعاده نازکه. و انگیزهی آدمخون بستنیفروشی تقریبا هیچ منطق نداره.