تنها چیزی که فیلم لازم داشت، یه رابطه انسانی تاثیرگذار بود تا این همه خشونت تبدیل به یه اثر پوچ و بهرهکشی نشه.
تدوین فیلم خیلی پارهپارهست، دیالوگها به شکل مضحکی دراماتیکن و از همه مهمتر، صحنهها جوری طراحی شدن که انگار فقط برای وایرال شدن به صورت ویدیوهای عمودی ساخته شدن؛ احتمالاً هم دقیقاً برای همون کسایی که کل جهانبینیشون رو از پیامهای نصیحتآمیز واتساپ میگیرن.
Now this is an important and deeply intentional memo for a country grappling with a profound challenge in women’s safety... Yet its message is undermined by the familiar cycles of gendered tropes and male saviourism that it falls back on.