نقدنویس

76561198025321433

۲ نقد در چونی · ۰ توصیه، ۲ عدم توصیه · همه‌ی نقدهایش در Steam

یو‌اف‌او ۵۰ توصیه نمی‌کند ۹٫۳ ساعت بازی

Let me say that I do find UFO 50 impressive and I respect it. The 50 games containing in here are, for the most part, very different from each other. Sometimes they are tried-and-true game styles, sometimes they are interesting amalgamations of different newer genres, but always wrapped up in an 8 bit NES artstyle. It's got a good soundtrack and I am sure a lot of effort was put into this. I tried out all 50 games, some for longer and some for a bit shorter. I played through a few and got quite far in some others, while others I could only play for 5 to 10 minutes before realizing they aren't for me. But my biggest problem in UFO 50 is that it doesn't really do what it's description suggests it does. Several times it mentions incorporating parts of modern game design into the aesthetic of the mid to late 80s. And they do, for a few games. But I think my problem is that most of the games that UFO 50 contains could be ripped straight from an NES, including some of the very big problems with games from that time. Problems like awkward controls, limited movement or "oops you died 30 minutes in, replay the entire game", coupled with many of the games just being so incredibly slow, which hurts restarts even more. Luckily a lot of the game do have a save function, but the other problems still persist. Many of the games feel frustrating and outdated to play, and couple that with some of the hard gold goals (and sometimes insane cherry goals) it seems like an endless struggle. There are some really good and interesting games here. I really liked the Camouflage game and it was just the right length too, and a few others I played through fully because they were very engaging. There are also some interesting ideas even if some of them aren't that fun to play, like that one dinosaur strategy game. But then there are also some games like the Paint Racer game, or the Zoo puzzle game, that are just either awkward to play, or just waste your time, but most of all are definitely not designed with any "modern game design" in mind. Many games just control badly, or have bad navigation, or just feel genuinely like NES games with all the pros and cons that brings along. Out of the 50 games, I would say that I maybe genuinely liked less than 10, and maybe found another 10 or so somewhat interesting - but the rest I just couldn't get into no matter how hard I tried. Now I get that might be a "me" issue, but like I mentioned, I just don't believe the description of "old aesthetic with new design" really applies to the majority of the games, regardless of how much I liked them or not. Some of my favorite games were the ones that tried to combine modern game styles with NES aesthetics (like that weird Pilot idle game) but even those have a laundry list of issues. Most of all, for any game I did genuinely like, I also can think of a similar NES game I could play that I like even more. And maybe that is dumb criticism for an indie game collection, but even so. If I wanted to play NES games with crusty controls and limited movement, I could just play those and have a more fleshed out experience with some genuine nostalgia. I will again say though, I applaud the effort and it's nice to see it resonates with so many people. It just didn't really win me over and I can't really recommend a game that I liked less than a third of and that I feel, despite all effort, didn't really meet it's own stated design goal. Many of the games don't feel like old games with modern design - they just feel like old games. Regardless, it's cool and I am sure there are at least a few games in here that anyone would like - but given the size of most of the games and the fact they're generally not all that complex, I don't know if that's worth 25 dollars. On a sale, though...maybe!

۳۹ نفر مفید دانستند Steam
تالوس پرینسیپل: بیدارباش توصیه نمی‌کند ۳۴٫۴ ساعت بازی

آیا دِ تالوس پرینسیپل هنوزم یکی از بهترین بازی‌های معمایی اول‌شخص دنیاست؟ بله. از اینکه تونستم با این ریمسترِ ری‌اوکن‌د بازی رو دوباره تجربه کنم خوشحال شدم؟ بله. اما آیا اصلاً نیازی به این کار بود؟ نه، ابداً. نسخه اصلی دِ تالوس پرینسیپل هنوزم از نظر گرافیکی و گیم‌پلی کاملاً جواب می‌ده. منظورم اینه که کلاً ده سال ازش می‌گذره؛ به نظر من برای ریمستر کردن خیلی زوده. با این حال، وقتی خبر ری‌اوکن‌د اعلام شد خوشحال شدم چون یه بهانه‌ای می‌شد تا یکی از بازی‌های معمایی مورد علاقه‌ام رو دوباره بازی کنم. خبر خوب اینه که بازی هنوز همون‌قدر که یادم بود جذابه. خبر بد هم اینه که این ریمستر یه سری دردسرهای غیرضروری به همراه آورده، تا جایی که به بازیکن‌های جدید توصیه می‌کنم فقط نسخه اصلی رو بازی کنن. موتور آنریل انجین ۵ همچنان توی دنیای گیم یه مشکل بزرگه و متأسفانه این نسخه از دِ تالوس پرینسیپل هم مستثنی نیست. حتی روی سیستم خفن من هم بازی اینجا و اون‌جا لگ داشت و وقتی تنظیمات رو گذاشتم روی حداکثر، فریم‌ریت تا ۴۰ و پایین‌تر می‌ومد. موقع لود شدن شیدرها، ری‌اوکن‌د مدام کرش می‌کنه چون سی‌پی‌یو من با بازی‌های آنریل انجین ۵ نمی‌سازه؛ فکر کنم این مشکل مخصوص سی‌پی‌یوهای نسل ۱۳ و ۱۴ اینتل باشه، ولی اصلاً کیف نمی‌ده که ۱۵ بار بازی رو ری‌استارت کنی تا شاید لود شیدرها تموم بشه. در مقابل، نسخه اصلی بازی هنوزم مثل ساعت کار می‌کنه. درسته که این نسخه به خاطر تکسچرهای واضح‌تر و قابلیت‌هایی مثل ری‌تریسینگ بدون شک خیلی خوشگل‌تر شده، ولی دِ تالوس پرینسیپل هیچ‌وقت بازی‌ای نبوده که من برایم ظاهرش مهم باشه، بلکه همه‌چیز به معماهاش بستگی داشت. البته دو تا دلیل دیگه هم هست که آدم بخواد ری‌اوکن‌د رو به جای نسخه اصلی بازی کنه: ادیتور جدید مراحل و دی‌ال‌سی «این د بیگینینگ». من واقعاً برای هر دوی این‌ها هیجان داشتم، چون همیشه برام سوال بود که ساختن مراحل دِ تالوس پرینسیپل چه حسی داره و همیشه هم تشنه‌ی معماهای بیشتر و سخت‌تر بودم. اما دقیقاً به همین اندازه هم از هر دوی این اضافات ناامید شدم. ادیتور مراحل... خب، انگار فقط برای این بوده که بگن داریم. بله، می‌تونید مراحل خودتون رو بسازید، ولی کار باهاش کلافه‌کننده‌ست؛ حتی وقتی تنظیمات گرید روشنه، باز هم باید مدام تغییرات بدید تا اشیاء توی هم نرن. تازه محیط رو هم نمی‌شه تغییر داد، بنابراین فقط یه نقشه مربع یا مستطیل طولانی دارید که روش بسازید. البته یه سری معماها و نقشه‌های فوق‌العاده دیدم که بقیه ساختن، پس مطمئنم جامعه بازیکن‌ها می‌تونن جوری از این ادیتور استفاده کنن که من هرگز نتونم، ولی برای یه تازه‌کار، انتظار داشتم چیز بهتری باشه. واقعاً جای تعجب داره که ادیتور مراحل رو توی این بازی گذاشتن و نه توی دِ تالوس پرینسیپل ۲؛ چون با توجه به آیتم‌ها و مکانیک‌های جدید، اونجا خیلی منطقی‌تر بود. در ضمن دِ تالوس پرینسیپل ۲ هم با آنریل انجین ۵ ساخته شده (و باید بگم خیلی روان‌تر از این نسخه اجرا می‌شه). در کل دِ تالوس پرینسیپل هنوزم یه بازی عالیه، اما چرا ادیتور رو به نسخه‌ای اضافه کردن که در مقایسه با اون یکی، ضعیف‌تره و امکاناتش کمتره؟ حالا می‌رسیم به «این د بیگینینگ». راستش قبل از شروع این دی‌ال‌سی خیلی نگران بودم. دِ تالوس پرینسیپل ۲ نقطه اوج چیزی بود که فکر می‌کردم این فرنچایز می‌تونه ارائه بده؛ با معماهای واقعاً عالی و بعضی‌های سخت که آدم رو به شدت به فکر وا می‌داشت، مخصوصاً توی دی‌ال‌سی «ابی‌س». نمی‌دونستم معماها چطور می‌تونن سخت‌تر بشن، مگر اینکه فقط رو اعصاب‌تر و غیرمنطقی‌تر بشن؛ و متأسفانه توی این بسته مراحل دقیقاً همین اتفاق افتاده. لورهای جدید و مکالمات اضافه‌ی الکساندرا و تیمش عالی هستن و از اینکه یه جور «پری‌کوئل» یا پیش‌درآمده واقعاً لذت بردم، ولی خودِ معماها اصلاً در سطح نیستن. ۱۶ تا از ۱۸ تا معما ظاهراً توسط کاربرها ساخته شدن و با تمام احترام، کاملاً معلومه که کار آماتورهاست. بعضی‌هاشون سرگرم‌کننده‌ان، چند تاشون به شکل درست و حسابی سخت یا حداقل خلاقانه بودن، ولی بقیه‌شون فقط کلافه‌کننده، رو اعصاب یا کلاً غیرممکن بودن (مثلاً مرحله دی‌دریم) مگر اینکه راهنما باز کنید. به نظر من، بهترین معماهای دِ تالوس پرینسیپل اون‌هایی هستن که روی هم بنا می‌شن، مخصوصاً بعد از کشف یه مکانیک یا شیء جدید. اما اینجا همه‌چیز به‌هم‌ریخته‌ست؛ نه ترتیب خاصی توی درجه سختی هست، نه توی اشیائی که استفاده می‌شن و نه حتی رعایت مکانیک‌های بازی. یادم می‌آد یه معما بود که کلاً می‌چرخید دور این بود که تا جای ممکن سریع حرکت کنی تا خودت رو توی یه اتاق بدون خروجی حبس کنی؛ کاری که توی هیچ‌کدوم از نسخه‌های دیگه دِ تالوس پرینسیپل نمی‌کردید. اگه بخوام بیش از نیمی از این ۱۸ معما رو توصیف کنم، کلمه اول «غیرمنطقی» و کلمه دوم «کلافه‌کننده» است. چند تا مورد واقعاً خوب بود، مثل اون مکعب پرنده یا مرحله مترو... ولی اکثرشون شدیداً نیاز به بازبینی کیفی و اصلاح داشتن. از نظر من، ری‌اوکن‌د فقط به این دلیل ارزش داشت که اجازه داد دوباره بازی اصلی و «رود تو گهنا» رو تجربه کنم، و اون دو تا تجربه هنوزم فوق‌العاده و ارزشمند هستن. اگه سیستم خیلی خفنی دارید و می‌تونید از شر کرش‌ها و افت فریم‌های این نسخه خلاص بشید، پیشنهاد می‌کنم موقع تخفیف بخریدش. اما اگه فقط می‌خواید یه بازی معمایی واقعاً خوب رو تجربه کنید، بدون دردسرهای آنریل انجین ۵، یه ادیتور مراحل متوسط یا یه چپتر اضافه‌ی لرزون و کلافه‌کننده، فقط برید نسخه اصلی رو بازی کنید.

۲۳۱ نفر مفید دانستند Steam