نقدنویس

76561198032289549

۱ نقد در چونی · ۰ توصیه، ۱ عدم توصیه · همه‌ی نقدهایش در Steam

پاتولوژیک ۳: قرنطینه توصیه نمی‌کند ۲٫۹ ساعت بازی

من کلاً آدم سخت‌گیریم، و بدتر از اون اینه که فناتیک نسخه‌ی اول پاتولوژیک هستم. وقتی سازنده‌ها میان کانسپت اصلی بازی رو عوض می‌کنن، باید در عوضش یه چیز واقعاً ارزشمند ارائه بدن. آره، شروعش کنجکاو‌کننده‌ست، هرچند امیدوار بودم بیشتر از پایتخت رو ببینم، شاید حتی یه گشتی تو کوچه‌ها بزنم و با سبک زندگی اونجا آشنا بشم که باعث می‌شد لور پاتولوژیک گسترش پیدا کنه. نشد؟ خب باشه. حداقل اینکه شخصیت اصلی حالا درباره محیط اطرافش فکر می‌کنه، قطعاً یه نکته مثبته. اینکه دانکوفسکی رو به یه شخصیت بی‌ثبات روانی تبدیل کردن ایده‌ی جالبیه، چون برخلاف بوراخ، اون با چیزهای ماوراءطبیعی سر و کار داره؛ اما در حال حاضر سیستم «مانیا» و «آپاتی» اصلاً کار نمی‌کنه. هر چیزی باعث می‌شه شخصیت بیفتد تو حالت آپاتی، در حالی که راه‌های کم کردنش و بالا بردن مانیا خیلی محدوده. لگد زدن به سطل آشغال؟ بچه‌ها، این کار دو سه بار برای خنده و شوخی جالبه، ولی واقعاً فکر کردید کل بازی رو این‌طوری بگذرونیم ایده‌ی خوبیه؟ مثلاً ببینید تو بازی کال آف کثولو ۲۰۰۵ این سیستم چطوری پیاده شده. حداقل می‌شد با تشخیص‌های درست یا حرف زدن با ایوا یانِ عزیز، حال شخصیت رو تثبیت کرد. سیستم تشخیص بیماری‌ها جایگزین خیلی خوبی برای مینی‌گیم گیاهان بوراخ شده که به نظرم عالیه، اما همه‌چیز به این بستگی داره که سازنده‌ها چه تعداد داستان جالب برای شخصیت‌های فرعی بنویسن. اما از اینجا به بعد مشکلات جدی شروع می‌شه. چون در واقع چهره‌ی اصلی بازی، یعنی خودِ شهر، حذف شده و با اون تمام المان‌های بقا هم پریده. یادآوری کنم که این دقیقاً ویژگی اصلی پاتولوژیک بود. حالا می‌گید شهر برای «بکالوریا» اهمیتی نداره و براش فقط یه سری نقطه روی نقشه‌ست؛ خب بکالوریا اهمیتی نمی‌ده، ولی برای بازیکن مهمه. اینکه کل شهر رو به لوکیشن‌های کوچیک تیکه تیکه کنید و جلوی گشت‌وگذار آزاد تو اون شهر دنج استپی رو بگیرید، آخه کی فکر کرده بود این ایده‌ی خوبیه؟ در مورد جابه‌جایی سریع هم که جای حرف نیست؛ مسیرهای کاملاً عجیب و غیرقابل توجیهی رو می‌کشه که دقیقاً از وسط همه‌ی مناطق خطرناک رد می‌شه. تازه، شما یه بازی که اساسش پیاده‌روی از یه نقطه به نقطه‌ی دیگه بود رو تبدیل کردید به یه بازی حتی کسل‌کننده‌تر که فقط از یه نقطه به نقطه‌ی دیگه تلپورت می‌شید. توی مناطق امن هنوز یه ذره از سیستم داد و ستد مونده و احتمالاً همین و بس. نه مغازه‌ای هست، نه آدم درست و حسابی، نه خونه‌های بازی؛ یه خلأ مطلق. مناطق آلوده اصلاً به چه دردی می‌خورن؟ توی بازی‌ای که اسمش پاتولوژیکه، دیگه نمی‌شه مریض شد؛ مسخره‌ست. بعد این دستگاه عجیب برای پاکسازی با شارژ نامحدود دیگه چیه؟ فقط برای اینه که سریع از لوکیشن رد بشید. حتی «ویزور» توی نسخه‌ی اول هم جذاب‌تر از این بود. مناطق سوخته باز برای چی هستن؟ اونجا که هیچی نیست و دیگه نیازی به تیراندازی نیست، فقط نشونه می‌گیرید و می‌دوید. سیستم مبارزات هم که دیگه عملاً وجود نداره. می‌خوام برگردم به حرف اولی که زدم. شما کلی سیستم رو از بازی حذف کردید، در واقع کل سیستم بقا و تعامل با دنیا رو ریختید دور، اما در عوض چی دادید؟ هیچی. حالا همه‌چیز به پیاده‌سازی قابلیت جابه‌جایی در زمان بستگی داره و خیلی امیدوارم که این فقط یه مدل دیگه از «سیو و لود» نباشه. سیستم مدیریت شهر رو هم درست و حسابی نشون ندادن. می‌تونستید مینی‌گیم بیماری‌ها و نوار وضعیت روانی جدید رو به نسخه‌ی دوم اضافه کنید و همه‌چیز عالی می‌شد. آخه برای چی این همه سال منتظر موندیم؟

۱۹۷ نفر مفید دانستند Steam