۱۰ سال انتظار برای دراگون ایج: دِ رِد ولف... ناامیدیام وصفناپذیره و روزم کاملاً خراب شد. اول از همه، از آخرین بازی تا حالا چه اتفاقی برای داستان افتاده؟ اینکویزیتور من بعد از ملاقات با سولاس در انتهای ترسپاسر غیبش زد و جاش رو یه یارو رندوم به اسم «روک» گرفت که واریک بدون هیچ توضیح خاصی توی یه میخانه باهاش آشنا میشه. بعدش هم انگار تقریباً همه شخصیتهای اینکویزیشن، دراگون ایج ۲ و اوریجینز به طرز مرموزی غیب شدن و اون چند تا نفری هم که موندن، حافظهشون رو درباره اتفاقات گذشته از دست دادن. همه شبیه شخصیتهای کارتونی شدن و دیالوگها اونقدر سادهست که انگار یه بچه ۴ ساله نوشتهش. دیگه نمیدونم درباره صداپیشگیهای بیروح، انیمیشنهای رباتیک صورت و بدن (اندومدا، دوباره دیدیمت!)، نبود دنیای باز، نبود کنترل روی همتیمیها و مبارزات تکراری و کسلکننده چی بگم... یه جای کار بدجوری میلنگه. چه بلایی سر داستانسرایی دراگون ایج یا کلاً بایور افتاد؟ آهان صبر کن، یادم اومد. تمام قدیمیهای شرکت رفتن. «روک» به عنوان شخصیت قابل بازی اصلاً بیمعنیه. فقط یه آدم بینامونشان که هیچ ارتباطی با سولاس نداره. باز میپرسم، چرا من جای اینکویزیتور یا هاک نیستم؟ راستی، واریک مُرد. بهترین دوستش هاک حتی توی بازی نیست؟! واریک توی همین چند دقیقه اول بازی غزل خداحافظی رو خوند. جوری با این شخصیتها بدرفتاری کردن که باور کردنش سخته. بعدش یه همرزم کوناری رو معرفی میکنن. این همرزم ظاهراً دچار بحران وجودی شده و جملاتی مثل «من خودم رو غیردوجنسیتی میشناسم» میگه. آخه این کلمات چطوری میتونن توی دنیای دراگون ایج که یه فانتزی تاریک قرونوسطاییه وجود داشته باشن؟ این یه کابوسه؟ وقتی میری سراغ کارگردان اصلی بازی که خودش رو «کوئیروسکشال گندرمنسر» معرفی میکنه، همه چیز روشن میشه؛ همین کافیه بدونید. در مورد الجیبیتی: دراگون ایج همیشه شخصیتهای الجیبیتی داشت، اما به جای اینکه شخصیتهای قدیمی که رشد و داستان واقعی داشتن رو برگردونن... تصمیم گرفتن جایگزینهایی بیارن که حتی یه ذره هم به گرد پاشون نمیرسن. توی این بازی گزینههای رمانس هم هست، اما این شخصیتهای جدید هیچ شخصیتی ندارن چون ظاهراً نویسندهها خودشون رو «ناموجود» میشناسن. راستی، گفته بودم که نویسندگیش افتضاحه؟ برای من این موضوع اصلاً قابل تحمل نیست، مخصوصاً توی بازیای که بر پایه انتخابه. اگه هنوز تصویر واضحی بهتون ندادم: کارگردان اصلی بازی، ویلن واقعی این داستانه که کل لور دراگون ایج رو با یه فنفیکشنِ خودشیفتهوار سلاخی کرده. اینکه بگم جامعه دراگون ایج رو دوقطبی کرده، خیلی کم گفته... دانکن برای این چیزا نمرد. خیلی خوشحالم که این آخرین بازی دراگون ایجه و بعد از این دعا میکنم ماس افکت ۴ هیچوقت نیاد، چون بایورِ جدید افتضاحه! حالا میرم سراغ بازیهای قدیمی قبل از اینکه از شدت لوسبازی و کرینج این بازی بمیرم. ارادتمند شما، یکی از طرفداران دراگون ایجِ دوران بایور قدیمی.
So far I love everything about this game. From the story, visuals, gameplay... it's a beautiful game about chinese mythology and a rare gem of 2024. The world and visuals are stunning, although exploration is linear I want to see everything this game has to offer. This is also the first game where I chose not to play in default english, as it sounds so much better in original voice (chinese) and it makes for a more unique experience. Combat is souls inspired, but difficulty is very forgiving. There is no block/parry button, you only have to dodge attacks at the right time. Also at dying you won't loose anything, but enemies will respawn on dying and resting. This game is not hard as souls-like so noob casuals like me can give this a try. However it can still be challenging and some bosses will make you die over and over again. You can't rush in and mash buttons expecting not to die in a few hits. With that said you may have to adapt your skill points, thankfully respec doesn't cost anything so you have all the freedom to try out different abilities/playstyle. To summarize, it's an amazing singleplayer game with all the right components- interesting story, great gameplay, amazing visuals and sound effects. Optimization is very good. I can play it on my old pc (i5-7500 and GTX 1060) with a bit of tweaking. Great purchase, fantastic game! 10/10