من واقعاً میخواستم این بازی رو دوست داشته باشم. استایل گرافیکیاش خیرهکنندهست و پیشفرض داستانش هم به نظر جالب میاومد. متأسفانه وقتی به حدود دو ساعت بازی رسیدم، دیگه میخواهم پولم رو پس بگیرم. گیمپلیش هم بهطور کلی متوسطه. پازلها خیلی سادهان (و اکثرشون بهصورت «قفل نرم» پشت قدمهای دلخواه یا لحظات داستانی قرار میگیرن تا وقتی که کلید یا آیتمی که تازه برداشتی رو بدانی دقیقاً کجا میره، نتونی ازش استفاده کنی). چی واقعا باعث شد دیگه نخواهم ادامه بدم، مکانیکهای مخفیکاری بازیه. دشمنها بهطور خفهکنندهای فشار میارن. فرقی نمیکنه چقدر خوب دورشون میچرخی، چند حواسپرتی توی اتاقهای دور از جایی که باید باشی استفاده کنی، بازی همیشه اونها رو فعال میکنه تا فشار رو حفظ کنه. حس میکنم مقابله باهاشون خیلی سخت شده، مخصوصاً وقتی که بازی سعی نمیکنه یک تجربه سختگیرانه و تنبیهی مخفیکاری باشه. من واقعاً میخواستم داستان رو تجربه کنم و داخل یتیمخانه گشت بزنم. اما تمام وقتم رو صرف مقابله با دشمنها میکردم. نمیتونی از بینشون بگریزی، نمیتونی اونها رو توی اتاقها گیر بندازی. فقط باید همیشه زیر فشارشون باشی و برای اینکه بخوای کاوش کنی، تنبیه میشی. بعد از دو ساعت و چند فصل، بازی دیگه بهحدی خستهکننده شد که حتی ریسک نکردم پولم رو پس بگیرم.
۱۹۸ نفر مفید دانستند Steam