خواهش میکنم با دید باز فروستپانک ۲ رو بازی کنید اگه میخوایم بازیهای بهتری داشته باشیم، باید تصمیمات جسورانه توی توسعه بازیها رو تحسین کنیم، نه اینکه به خاطرشون بازی رو تخریب کنیم. من توی نسخه اول بیشتر از ۲۰۰ ساعت وقت گذاشتم و ۱۰۰ درصد بازی رو تموم کردم؛ پس میشه گفت یکی از طرفدارهای پر و پاقرص کارهای استودیو ۱۱ بیت هستم. تا لحظه نوشتن این متن، کمپین اصلی رو ۴ بار تموم کردم و یه بار هم بخش یوتوپیا بیلدر رو به پایان رسوندم. درسته که این بازی بینقص نیست (خب هیچ بازیای نیست)، ولی من واقعاً بهم خوش گذشت. هرچند کاملاً مشخصه که همه این حس رو ندارن. دیدم خیلیها دارن از چیزهای مختلف انتقاد میکنن؛ از حذف حس صمیمیت و نزدیکی گرفته تا مدیریت استراتژیک در مقیاس بزرگ و حتی داستان. با اینکه بعضی از این انتقادها منطقیه، ولی به نظرم دارن تصویر کلی رو نادیده میگیرن. فروستپانک ۲ یه بازی متفاوته و این اصلاً ایرادی نداره. خیلی عالی نیست که به جای یه دنباله فرمولی و تکراری (مثل کاری که الان همه استودیوهای تراز اول یا همون ایایای میکنن)، دو تا بازی منحصربهفرد داریم؟ دو تا بازی که به جای اینکه با تکیه روی نوستالژی و چپاندن پرداختهای درونبرنامهای جلوی چشم کاربر، صنعت گیم رو با خاص بودن و سرگرمکننده بودنش به جلو بکشن. نباید از استودیو ۱۱ بیت بخاطر ریسکهای بزرگی که هم در روایت و هم در مکانیکهای بازی کردن تشکر کنیم، حتی اگه هر بار نتونسته باشن دقیقاً به هدف بزنن؟ (به نظر من اینجا موفق شدن، ولی خب هر کسی نظر خودش رو داره). خواهشم ازتون اینه اگه خواستید فروستپانک ۲ رو امتحان کنید، یه کم با مکانیکهاش وقت بگذرونید و فرصت عادلانهای بهش بدید. حق دارید نسخه اول رو بیشتر دوست داشته باشید، ولی اینکه فقط چون این بازی «نسخه یک و نیم» نبوده تخریبش کنید، اصلاً منصفانه نیست. برای ساخت این بازی کلی عشق و روح گذاشتن. واقعاً ارزش یه شانس رو داره. در نهایت، خوشحال میشم توی کامنتها یه بحث محترمانه داشته باشیم. دمتون گرم!
۱٬۶۴۱ نفر مفید دانستند Steam