نقدنویس

76561198169084381

۱ نقد در چونی · ۱ توصیه، ۰ عدم توصیه · همه‌ی نقدهایش در Steam

یک مکان آرام: جاده پیش رو توصیه می‌کند ۳٫۸ ساعت بازی

فعلاً حدود نصف بازی رو رفتم و باید بگم کلی نکته مثبت داره، اما یه سری ایراداتی هم داره که متأسفانه نمیشه نادیده‌شون گرفت. مثبت‌ها: - گرافیک و بهینه‌سازیش فوق‌العاده‌ست. من عادت کرده بودم بازی‌هایی که بر اساس فیلم ساخته می‌شن، ظاهر و اجرای افتضاحی داشته باشن، اما ویژوال‌های ای کوی‌ت پلیس: د رود اهد واقعاً سطح بالاست. کاراکترها انگار از لاستیک ساخته نشدن و طراحی دث انجل‌ها هم که دیگه حرف نداره. - بازیگری‌ها عالیه. رابطه بین الکس و مارتین خیلی بامزه و دلنشینه و بقیه بازیگرها هم هر کدوم کارشون رو خوب بلدند. - گیم‌پلی دقیقاً همونیه که باید باشه. من قابلیت میکروفون رو فعال کردم و گشت‌وگذار توی محیط‌های خیره‌کننده و ترسناک بازی با این قابلیت، خیلی غوطه‌ورکننده‌تر و پرتنش‌تر شد. سیستم آسم (تنگی نفس) هم خیلی خاصه و نمی‌ذاره بازیکن بیش از حد خیالش راحت باشه. - طراحی صدا عالیه. صدای دث انجل‌ها دقیقاً مثل فیلمه و صدای ضربان قلب توی گوشت موقع لحظات حساس، باعث می‌شه تنش رو واقعاً حس کنی. سطح کیفیت و دقت به جزئیات صوتی خیره‌کننده‌ست. منفی‌ها: - یه سری باگ‌ها باعث شد بعضی جاها از فضای بازی بیام بیرون. به یه دلیلی قابلیت میکروفون فقط وقتی کار می‌کرد که بازی رو استاپ می‌کردم و دوباره ادامه می‌دادم. توی بخشی که آیتم‌های پرتابی رو پیدا می‌کنی، نه تنها میکروفون کار نمی‌کرد، بلکه سیستم آسم هم کاملاً مختل شده بود تا وقتی که بازی رو استاپ و استارت کردم. هنوز کلی ایراد ریز هست که باید رفع بشن. - انگار یه نفر موقع گذاشتن افکت‌های صوتی ترسناک زیادی جوگیر شده؛ چون با بی‌خطرترین حرکات هم این صداهای جیغ‌مانند پخش می‌شن. بدترین قسمتش اینه که وقتی دث انجل می‌رسه به جایی که شما وسیله‌ای برای پرت کردن حواسش انداختید، این صداها پخش می‌شن که هم رو اعصابه و هم گیج‌کننده، چون نمی‌فهمی تو باعث شدی صدا بیاد یا نه. - باتری چراغ‌قوه انگار با سیب‌زمینی شارژ می‌شه؛ اونم نه سیب‌زمینی خوب، انگار سیب‌زمینی شیرینه! - بازی همون مشکلی رو داره که خیلی از بازی‌های ترسناک برام دارن؛ به محض اینکه می‌میری، اون حس تنش و ترس تبدیل به عصبانیت می‌شه. هرچی بیشتر بمیری، بازی بیشتر تبدیل به یه کار طاقت‌فرسا می‌شه. - اگه یه تخته‌چوب تنها راه عبوره، مخصوصاً توی بخش‌هایی که دث انجل هست، نباید این‌قدر صدا بده. - رنگ‌های زردی که همه‌جا هست، هرچند به خاطر شلوغ بودن محیط‌ها قابل درکه، اما یه کم مسخره‌ست. حتی یه جای بخش‌های پیش‌درآمد، برای جایی که باید یه جعبه آبجو بذاری هم رنگ زرد گذاشتن. شک ندارم این کار به خاطر نتایج تست‌های بازی بوده و برایم غیرقابل تحمل نیست، اما باز هم خیلی لوسه. - هنوز نصفه بازی‌ام، ولی حس می‌کنم ممکنه گیم‌پلی‌اش کم‌کم تکراری بشه. البته اگه هر چی جلوتر می‌ریم مکانیک‌های جدید اضافه کنن، قطعاً این یکنواختی از بین می‌ره. در کل، این بازی قطعاً یه خروج از حاشیه امن برای استورمیند گیمز بود که اثر قبلی‌ش یه آر‌پی‌جی فانتزی ایزومتریک بود. اما این ریسک ارزشش رو داشت و با حمایت سیبر اینتراکتیو، تونستن یکی از معدود بازی‌های «بر اساس فیلم» رو بسازن که واقعاً خوبه. ۷ از ۱۰. هنوز نیاز به صیقل خوردن داره اما با این حال لذت‌بخش و غوطه‌ورکننده‌ست.

۵۲ نفر مفید دانستند Steam