نقدنویس

sonoket

۲ نقد در چونی · ۱ توصیه، ۱ عدم توصیه · همه‌ی نقدهایش در Steam

لیتل نایت‌میرز ۳ توصیه نمی‌کند ۶٫۰ ساعت بازی

Here is an honest review from the perspective of someone who really enjoyed the first two. Well, the first one and then MOST of the second one. I played the entire game with a friend and let's just start with the positives. 1. The game is very pretty. Art style is dead on from the last ones and they definitely managed to continue that same dark gritty fairytale esque setting. That's unfortunately kind of it for me in the positives. I honestly think that the dev team should have just let this franchise go and not attempted to resurrect it with a new team and the same IP. It's obvious playing through the game that there was none of the engagement or the depth that LN1 or LN2 had. Here is the specifics: Coop is honestly used really lightly here. This isn't really a coop game. This is a "you need two bodies to open doors" game. There are only maybe three times during the whole game that actually had a puzzle where people needed to either separate to complete a puzzle or actually interact in unique ways giving each player an important task to solving something. The game's biggest flaw though is just that it's extremely boring. Even though the game took us about 6 hours to play, almost 4 of those hours felt like we were just either moving through a transitional room (meaning a room that may have some set pieces in them but doesn't actually do anything for the player, like a hallway that maybe has a light in it and a desk, but there is nothing you need to do in said room) or moving through a tiny hallway crouched in order to get to another room or just to get to another door that just requires both players to open. We did run into bugs and some of the objectives were just insanely unclear on what to do to progress and those were frustrating, but truly the most frustrating thing was just not being able to have any mechanics in the game that were engaging in any meaningful way. Also, there is no reason to collect any of the secret little dolls as they don't unlock any costumes and the costumes they do have are paid DLC (WHICH IS INSANE BTW FOR A GAME THAT COSTS 40$ AND IS HONESTLY JUST A DOOR SIMULATOR). It's just a bundle of issues that come together to make a once 10/10 series a 4/10 at BEST, and a 2/10 at WORST. There is also an end game boss chase sequence that was bugged for us and many players where if you don't crouch ????? while you break into a new room after a chase that the game will just kill your player. It's apparently a moderately well known bug. How this made it into the game is beyond me. Lastly, and this is a point in the game's favor, the absolutely END of the game story... like I am talking the last 30 seconds of story that the game actually had before you go back to main menu.... it was really good. The game had a really questionable hogdepodge of a story throughout the game and you were just kind of guessing as to what was happening, but then the game hits you directly in the feelings and gives you an incredibly sad moment that kind of came out of nowhere. My only question is like, where was this storytelling and engagement the rest of the game??? tl;dr - Game is just incredibly boring. Play Reanimal instead as that 25 minute demo has more gameplay than the entirety of LN3.

۸۶۵ نفر مفید دانستند Steam
لوتو توصیه می‌کند ۱۲٫۱ ساعت بازی

بعد از دیدن بعضی از کامنت‌های فروم‌ها و چیزهایی که مردم توی ریویوهاشون نوشتن، حس کردم باید حتماً یه نظر بذارم؛ چون واقعاً چه خبره اونجا! بعضی از ریویوها رو می‌خونی انگار طرف تو عمرش تا حالا یه دونه بازی ویدئویی هم دستش نگرفته. یه شکایت رایج که می‌بینم درباره راوی بازیه. خب، این یکی رو می‌شه درک کرد. بله، راوی عجیبه، ولی دلیل داره که اصلاً راوی گذاشتن و دلیل داره که بازی داره روایت می‌شه. اگه این آدما وقت می‌گذاشتن بازی رو تا ته برن و می‌فهمیدن راوی داره چیکار می‌کنه، چرا این کار رو می‌کنه و چه نقشی توی داستان داره، احتمالاً این‌قدر سخت نمی‌گرفتنش؛ ولی خب بیشتر مردم دوست ندارن واقعاً توی داستان غرق بشن و «فکر» کنن. اونا می‌خوان همه چیز توی یادداشت‌هایی که دور و بر نقشه پخش شده نوشته باشه و لقمه‌خورده به خوردشون داده بشه. یه تعداد غافلگیرکننده‌ای هم هستن که از پازل‌ها شکایت می‌کنن؟؟؟ بذارید مدل پازل‌های بازی رو براتون بشکافم تا بفهمید هر کی از پازل‌های این بازی شاکی می‌شه، احتمالاً یه احمقه. پازل‌هایی هست که فقط باید بر اساس یه نقاشی، یه عدد رو پیدا کنید. نقاشی اون‌قدر واضحه‌ که عدد عملاً توش نوشته شده، یعنی در حد مرگ آسونه. یکی از عددها عکس یه ساعته؛ ساعتی که روی یه زمان خاص تنظیم شده و اون زمان هم اتفاقاً همون عددیه که لازم دارید. پازل‌هایی هم هست که فقط لازمه به یه شیء «نگاه کنید». همون بازی‌های قدیمی رو یادتونه که باید به یه عکس شلوغ نگاه می‌کردید و روی یه شیء خاص کلیک می‌کردید؟ دقیقاً همینه. دو تا بخش توی بازی هست که پازلش فقط اینه: «یه شیء تابل رو توی اتاقی که هستی پیدا کن». یه پازل «به این سه تا نماد نگاه کن» هم هست که سه تا نماد رو می‌بینید و بعد همون‌ها رو توی قفل می‌زنید. اوه، یه پازل هم هست که فقط باید یه دکمه رو ۳ بار فشار بدید. می‌فهمید چی می‌گم؟ پازل‌ها که علم موشک نیستن. اگه بتونید بازی‌های قدیمی نانسی درو رو تموم کنید، قول می‌دم این پازل‌ها رو هم بتونید رد کنید. یه نظر دیگه که زیاد دیدم این بود که بعضی‌ها شاکی بودن چرا بازی شبیه دموی اولش نیست. حدس می‌زنم منظورشون دقیقاً راوی باشه چون توی دمو نبود. من راستش از مسیری که برای راوی رفتن و اینکه چطور داستان رو به هم وصل کرد و آدم رو تو شک نگه داشت خوشم اومد، هرچند شاید برای همه خوشایند نباشه. بله، راوی کاملاً حس و حال استنلی پارابل رو داره، ولی قول می‌دم اگه بازی رو تا ته برید، می‌بینید که کاملاً منطقیه. بازی بدون اون اصلاً نمی‌شد. در نهایت، بعضی‌ها می‌گن بازی زیاد ترسناک نیست. درسته، کلاً حدود ۳ تا جامپ‌اسکر توی کل بازی هست، ولی به نظر من این اتفاقاً نکته مثبتیه. اون چند تا جامپ‌اسکری که هستن هم (حداقل برای من) کاملاً اثرگذار بودن و ازشون بیش از حد استفاده نشده بود، چیزی که توی بازی‌های ترسناک خیلی رایجه. این از اون بازی‌هایی نیست که از ترسِ بیرون رفتن از اتاق عرق کنید، ولی در عوض شما رو به صندلی می‌چسبونه تا بفهمید چرا اتفاقات این‌جوری داره پیش می‌ره و «چرا». این یه داستان به‌شدت عمیق و مشخصاً شخصیه که سازنده‌ها دارن تعریف می‌کنن و اگه واقعاً اجازه بدید وارد فضای بازی بشید و هر چی می‌گذره رو جذب کنید، معتقدم بازی روی شما اثر می‌ذاره. این قطعاً یکی از بهترین بازی‌های ترسناکیه که تا حالا بازی کردم و تا این لحظه صدها، اگه نه هزاران بازی تو این سبک زدم. لوتو یه بازی ترسناکِ آرام و تدریجیه که گاهی عجیب می‌شه، ولی به نظرم کاملاً جواب می‌ده. اگه بخواید سریع ردش کنید، توی ۱.۵ تا ۲ ساعت تموم می‌شه؛ حتی سریع‌تر اگه بدونید کجا باید برید. یه دور معمولی احتمالاً بین ۶ تا ۸ ساعت طول می‌کشه. در آخر، خطاب به اونایی که توی فروم‌ها و ریویوها از اینکه یه شخصیت توی بازی گی باشه بهشون برخورده: واقعاً متأسفم که زندگی‌تون اون‌قدر تراژیک و کسالت‌باره که گی بودنِ یه شخصیت اصلی این‌قدر شما رو به هم ریخته. هر چه سریع‌تر برید پیش روانشناس.

۱۹۵ نفر مفید دانستند Steam