این بازی یه کلاس درس واقعی در مورد فضاسازیه. من هیچوقت ریویو نمینویسم (این رسماً اولین بارمه)، ولی برای این بازی مجبور شدم بنویسم. تازه رسیدم به دومین باس بزرگ و تا این لحظه عاشق تکتک ثانیههاش بودم. فضای بازی تاریک و غمانگیزه، ولی یه جوریه که همین موضوع باعث میشه زیبا بشه. داستانش تا اینجا عالی بوده. باید بگم درگیریهای تفنگی به خاطر سیستم هدفگیری خودکار ممکنه راحت باشه، ولی باسها هنوز چالشبرانگیزن. باید از تمام ابزارهایی که بهتون دادن استفاده کنید؛ نه اونجوری که خستهکننده باشه، بلکه کاملاً با ریتم مبارزه جلو میره. امیدوارم این متن رو بخونید و بدون معطلی بپرید تو دل بازی. در ضمن، نذارید دموی بازی شما رو گول بزنه؛ این بازی خیلی بیشتر از اون تکه کوچیک، چیزها برای ارائه داره. واردن خداحافظ.
Luna Abyss
توصیه میکند
۳۵ نفر مفید دانستند Steam