راستش من دیگه به سنی رسیدم که خیلی کم پیش میاد بازیای بتونه نظرم رو جلب کنه. اکثر بازیهای مدرن یا تکراریان، یا پر از پرداختهای درونبرنامهایان، یا زیادی سعی میکنن خفن به نظر بیان. معمولاً بعد از یکی دو ساعت حوصلهم سر میره و میذارمش کنار. اما لگو بتمن: میراث شوالیه تاریکی واقعاً باعث شد دوباره حس کنم بچهام. یه چیزی توی طنز، اتمسفر، موسیقی و این مدلش که اصلاً خودش رو جدی نمیگیره هست که آدم رو جذب میکنه. گشتوگذار توی گاتهام، باز کردن شخصیتها، خرد کردن همه چی به تیکههای لگو و شنیدن اون افکتهای صوتی قدیمی، دقیقاً همون حسی رو برگردوند که بچگیها بعد از مدرسه موقع بازی کردن داشتم. به بهترین شکل ممکن، سادهست. نه بتلپسی داره، نه استرس، نه فارمینگ و سختکوشیهای بیپایان. فقط خوشگذرونیه. فکر نمیکردم یه بازی لگویی بتونه اینطوری منو درگیر کنه، ولی راستش بهم یادآوری کرد که اصلاً چرا عاشق بازی کردن شدم.
Lego Batman: Legacy of the Dark Knight
توصیه میکند
۱۸۲ نفر مفید دانستند Steam