«کاملاً متفاوت از نظر فرم و لحن، این داستانهای درهمتنیده از خواننده میخوان که هوشیار باشه، بهخصوص بهصدای تکرار و حس درونیاش گوش بده… اگه فصلهای Heudeber بیشتر رسمی، مستقیم و سرراست هستن، بخشهای deserter زبونی غنی و پرشعری دارن که خوانندههای Énard میتونن از آثار قبلیاش مثل «Zone» و «Compass» به یاد بیارن؛ یه نوع نئومدرنیسم پر از مونولوگهای درونی و قالببندی ماجراجویانه. (تشکر از مترجم Charlotte Mandell که در هر دو لحن مهارت داره) … در این رمان هنرمندانه و غمانگیز، صبر یک شجاعت محسوب میشه.»
— Dustin Illingworth, The New York Times Book Review ، منتقد
