«یک روایت پرانرژی اما پر از نقص از باند … خانم Crabapple سالها توی آرشیوهای باند وقت گذاشت و ییدیش یاد گرفت. از منابعش استفاده خوبی میکنه، ولی نوشتارش بین شیرینی جادویی‑رئالیستی (مثل «چوبدریایی رو نوازش میکرد تا داستانهای پنهون توی دانهاشو پیدا کنه») و نفرت شدید از صهیونیسم میدود. این دوغونیگی داستان رو خراب میکنه و همان خودستایی ایدئولوژیک باندستها رو تکرار میکنه، بدون قهرمانیشون.»
— Dominic Green ، منتقد
