Dominic Green

  • ۳ نقد در چونی
صفحه‌اش در منبع
یک جهان ظاهر می‌شود
ستایش

راهنمایی جذاب و روان دربارهٔ چیزهایی که تو ذهن‌مون می‌چرخن … سفر آقای پولن او رو به ترکیبی نوظهور از فیزیک، روان‌گردان‌ها، مراقبهٔ ذن و فلسفهٔ ایده‌آلیستی می‌رسونه. این حس خیلی شبیه کالیفرنیای دههٔ شصت می‌ده. آیا روزی درهای ادراک تمیز می‌شن؟

جایی که زندگی می‌کنیم، کشور ماست
دوگانه

یک روایت پرانرژی اما پر از نقص از باند … خانم Crabapple سال‌ها توی آرشیوهای باند وقت گذاشت و ییدیش یاد گرفت. از منابعش استفاده خوبی می‌کنه، ولی نوشتارش بین شیرینی جادویی‑رئالیستی (مثل «چوب‌دریایی رو نوازش می‌کرد تا داستان‌های پنهون توی دانه‌اشو پیدا کنه») و نفرت شدید از صهیونیسم می‌دود. این دوغونی‌گی داستان رو خراب می‌کنه و همان خودستایی ایدئولوژیک باندست‌ها رو تکرار می‌کنه، بدون قهرمانی‌شون.

وقتی همه می‌دانند که همه می‌دانند
دوگانه

Serious and readable ... Diverting and often informative ... Mr. Pinker never digs into the difficulties of making and sharing knowledge ... An aside about how ‘humanitarian sentiments’ and ‘mass media’ affect common knowledge is insufficiently examined amid a plethora of anecdotes ... The central weakness of rational theories of choice and language is never addressed.