«چند تا ابزار ادبی هستن که وقتی بهدرستی اجرا بشن حسابی حس خوبی میدن، اما ساختن یک رمان توی رمان کار آسونی نیست... در نهایت اکثر چیزها بهجایی میرسن که بهنظر میاد همهچیز کنار هم میچسبه، اما خطوط داستانی مختلف بهسختی به این عادت که اطلاعات رو بهصورت مصنوعی پنهان کنن و فقط برای داشتن پیچوخمهای داستانی استفاده کنن، میافتن. علاوهبراین، کتاب در نهایت توسط تمایل اوبِرهت برای اظهار نظر درباره وضعیت فعلی جهان، بهخصوص وضعیت فعلی مردان، غرق میشه... نینا سرانجام دوباره ظاهر میشه، اما لحن بخش دوم داستانش کاملاً متفاوت از مقدمهاشه، باز هم چون بهنظر میاد اوبِرهت نمیخواست انگیزههای واقعی نینا رو فاش کنه تا بتونه ناگهان زیر پاهای خوانندهها رو برداره.»
— Cory Oldweiler, The Boston Globe ، منتقد
