امپراتور شادی
یک نفس راحتی خوشایند نسبت به شیوهٔ فعلی روایتگرهای معاصر است… اما نقطهنظر در «امپراتور خوشی» بهگونهای ناپایدار است که … نامناسب به نظر میاد. رمان هوشمندانه به این میپردازه که رستورانها چطور توهم راحتی خانگی را بدون زحمت به ما میفروشند… احساسبرانگیز… نوشتار کمی شل میشه و به اوشن ویونگ اجازه میده به یکی از نقاط قوتش استراحت کنه. او تو توصیف جزئیات سادهٔ فیزیکی و تصویر کردن سطح اتاقها و فضاها مهارت داره… تقاضاهای دوتایی خانوادهٔ واقعی های و خانوادهٔ پیدا شدهاش تو هوممارکت، یک بستر واضح و خاص میسازن که میتونه مفاهیم رحمت، بخشش، وظیفه نسبت به موجودات دیگه و … رو رویش بکارده… فیزیکال بودن کار و کثیفی شرایط زندگی های برام واقعی به نظر نمیاد… «امپراتور خوشی» یک رویای زندگی طبقه کارگر رو مطرح میکنه که زیر هر نوع بررسی یا فشار، از هم میپاشه. اما باید بگم برای بعضی خوانندهها… یک رویا چیز کوچیکی نیست.
