Kevin Carey, The New York Times Book Review

  • ۱ نقد در چونی
صفحه‌اش در منبع
کودکان معجزه‌آسا
ستایش

بنر و گرین کتابی منتشر کردن که می‌تونه به‌عنوان حساب‌کتاب نهایی و کامل دربارهٔ رسوایی T.M. Landry شناخته بشه… روایت دور می‌چرخد به‌دور Michael، یک دلال کاریزماتیک که طبق شهادت مستقیم چندین دانش‌آموز، یک سارق و سارق‌گر خشونت‌آمیز و سریالی‌ست که بچه‌ها رو مورد آزار قرار می‌ده… کتاب از اوج موفقیت T.M. Landry شروع می‌شه، صحنه‌ای که آدم از خجالت می‌لرزه؛ یه قسمت «Ellen» که دو برادر رو که قراره به Stanford و Harvard برن، جشن می‌گیره… اما جذاب‌ترین و گیراترین بخش‌های Miracle Children تو چند فصل طولانی و مرکزی هست که به توصیف خانواده‌هایی می‌پردازن که Michael برای طرح همیشه در حال گسترشش‌اش جذب کرده… Michael قربانی‌هاش رو به کاریکاتور تبدیل کرد؛ نویسنده‌ها با دقت و مراقبت، اون‌ها رو به سه‌بعدی واقعی برمی‌گردونن. مردان و زنان جوانی مثل Doraian Givens، که یک ویولون‌نواز از نسل دانشمندان و فعالان هست، به‌صورت کامل ظاهر می‌شن — با غرور، نقص و عزم راسخ. اکثرشون حس می‌کردن که چیزی توی خانواده Landryها درست نیست… یک خواننده عادی ممکنه فکر کنه که وقتی سوءاستفادهٔ گسترده از بچه‌ها و تقلب پیچیده‌ات توی صفحهٔ اول روزنامهٔ معتبر ظاهر می‌شه، انتظار میره که خجالت، تعقیب قضایی یا حداقل پایان تقلب‌ات باشه. داستان واقعی اون‌چه بعداً تو Miracle Children می‌افته، خیلی تلخ‌تره، اما با توجه به این‌که نویسنده‌ها سیستم شکستهٔ فرصت‌های آموزشی رو این‌قدر قانع‌کننده توصیف می‌کنن، تعجبی نداره. Miracle Children یک سابقهٔ اضطراری از فساد توی دل فساده. شاید هم پیش‌بینی‌ای برای بدتر شدن اوضاع در آینده باشه.