اسم من امیلیا دل والِه
ستایش
آلنده به خوانندهها یک ماجراجویی تاریخی عمیقاً تحقیقشده میده، که هم ماجراهای رمانتیک و هم کارهای روزنامهنگاری رو با شور و اشتیاق استخراج میکنه. اما اون همراستایی پیشبینیکننده داستان با آشوبهای فرهنگی و شهروندی فعلیمون، مثل یک بمب دستی از توصیف حماسی آلنده از نبرد Concón میافته... ضروری... اگر تاریخ و مطبوعات آزاد، روشنکنندهٔ انفجار انقلاب در نورمهای مدنی باشن، ادبیات پیروزی، خودستایی و تراژدی انسانی اثر انقلاب رو به تصویر میکشه.
