نیمی از سن او
دوگانه
روایت داستان با یه سرعتِ تقریباً دیوانهوار پیش میره... تغییرات لحن — که بین خندهدار، چندشآور، تکاندهنده و غمانگیزه — انگار طوری طراحی شده که آدم دچار تهوع بشه... جنت مککردی وارد زیرژانری شده که دیگه حسابی شلوغه... برای کسایی که با این سبک آشنا هستن، تحلیلهاش بیشتر تکراری به نظر میرسه: اینکه چطور خواستههامون ما رو به خطر میندازه؛ نوجوانها چطور توی جاهای غلط دنبال پیدا کردن هویتشون میگردن؛ و اینکه دوران دختری چقدر میتونه آسیبپذیر و در عین حال قدرتمند باشه.
