مرد نجواگر
★★★★★
دِ ویسپِر من واقعاً یک فضای امن برای کلیشههاست... شاید براتون سؤال پیش بیاد که کدومش عجیبه: دورههای طولانی که اسکات از داستان ناپدید میشه، یا دورههایی که نمیره اما بهعنوان یه آدم غمزده و مشروبخور اشتباه انتخاب شده. بههرحال، داستان بهقدری کارآمد پیش میره که میتونه قبول بشه.
