کریستال لیک
تنها لیندا کاردِلینی اینو به پنج ستاره میرسونه. بازی جذابش، پیچوخمهای بازیگوشانه، فیلمبرداری نوستالژیک و موسیقی متن، جادوی نسخه اصلی رو برامون که زمانش رو زنده تماشا میکردیم، برمیگردونه. اما این پیشداستان فقط نوستالژی نیست. داستانهای بلوغ رو با نابرابریهای پایدار آمریکا میبافه: کنترل پدرسالاری و داروسازی زنان، تبعیض جنسیتی تو دعواهای حضانت، و مبارزه برای حقوق مدنی سیاهپوستان. حتی پیچوخم علمی‑تخیلیاش هم تو دنیایی حس میشه که مواد شیمیایی صنعتی هنوز بدنمون، محیطمون و سیستم غذاییمون رو دگرگون میکنن. سریال نور میتابونه به واقعیتهایی که هنوز پابرجان، در حالی که استایل بصری، تعلیق و روایتاشون از دورهای دیگه رو میپذیره. از لحاظ اجتماعی مهمه بدون اینکه سرگرمیاش رو فدا کنه، و خلاقه بدون اینکه پایهاش رو از دست بده. با بازی لیندا کاردِلینی، جو دورهای و اون پیچوخمها، نمیتونم کمتر از پنج ستاره بدم. بونوس: ایدههای عالی برای لباس هالووین تا سنت جیسن ادامه بده!
