عامل غیرزیستی
این نقد بدون اسپویلر است. Abiotic Factor یه ترکیب عجیب و غریب از ژانرهاست. یه شبیهساز غوطهور، FPS، Survival Horror و البته Sandbox Survival. با حالت کو‑آپ حتی قویتر میشه. توی ظاهرش میتونه تمام تأثیراتش رو بپوشونه، اما سعی میکنه چیزی تازه ارائه بده. میگم یه موجود خیلی عجیبوغریب است، ولی بهطرز فوقالعادهای خوب. هنوز اوایل بازیه، ولی خیلی وعدهدار و از نظر سرگرمی هم حسابی میکشه. شاید فکر کنید «خب، بیش از همه چی چیست؟» من بیشتر به سمت Sandbox Survival میرم، ولی مهمترین چیز توانایی شما برای ارزیابی وضعیت و تعیین مسیر خودتون با سبک بازی فعلیست. حس شبیهساز غوطهور قوی داره. حتی اگه روشهای «پوستکشی» متافوریکش به اندازه شبیهسازهای کلاسیک گسترده نیست، باز هم اجازه میده شخصیتتون خودش بازتابی از نحوه بازیکردنتون باشه. مثلاً اگر تحلیلگر دفاعیاید، بیشتر به نبرد میپردازید و شاید برای بهدست آوردن برتری توی جنگ، چند امتیاز تجربه کم بگیرید. یا شاید بیشتر به بقا متمرکزید؟ مخفیکاری گزینهٔ محکمیست، مخصوصاً وقتی میخواید به یه منطقهٔ ناشناخته وارد بشید. یا شاید با دوستاتون مینویسید؟ میخواید تیمپلیئر باشید، دوستاتون رو درمان کنید یا غذا بدنید؟ شما هم میتونید مثل Abiotic Factor یه ترکیب چندگانه باشید؛ سبک بازیتون میتونه با گسترش ابزارها تغییر کنه، شاید یک کلاس سلاح براتون بهتر از بقیه باشه. این هم تعیین میکنه که چطور میتونید با هر وضعیت، محیط یا دشمنی کنار بیایید. دقیقاً به همین دلیل باور دارم این بازی یک تجربهٔ شبیهساز غوطهور تعاونی میره. ساختن دنیا و داستان Abiotic Factor واقعاً بهترین بخششونه. باید خودتون توی هزارتوی راهروها گشت بزنید. رازهایی که پشت کیپد یا فنهائی مخفی پنهان شده. بازی عمدتاً دور یک مرکز علمی میچرخد که توش آشوب کامل و شکست containment وجود داره، اما از گسترش به بیرون هم نمیترسه. «دنیای دروازهای» که اسمشون اینه، ماجراجوییهای کوتاه و کوچکیست خارج از پیشرفت معمولی، معمولاً خطی، ولی با این همه دلپذیر و شیرین. هر محیطی جذاب یا غیرمنتظره است و با چالشهای خاص خودش میاد. اولش حس Survival Horror نمیده، تا وقتی که الهامهای دیگهاش ظاهر میشن. این باعث میشه توی بازی به نوعی پارانویا خاصی برسید که بهندرت توی بازیهای اینچنینی میبینید. «آیا این چیز امنه که دست بزنم؟» «باید کمحضورتر باشم تا از مرگ جلوگیری کنم؟» همه اینها با یه حس رازآلود ترکیب میشه وقتی چیزهای عجیب و بیگانهای پیدا میکنید که میتونید به ابزار تبدیلشون کنید. «وای، این چیه؟!» باعث میشه واقعاً بخواید توی بازی شرکت کنید و بیشتر دربارهٔ دنیاش، دشمناش، همپیماناش و هر مزیتی که میتونه به بقا کمک کنه، بفهمید. «صبر کنید، این لاگ دربارهٔ موجود عجیبی بود که شاید باهاش روبهرو شم! اون چی بود؟» میبینید منظورم چیه؟ خیلی خوب فکر شده. محیطهای Abiotic Factor خودشون شخصیت دارند؛ هر کدوم طرحهای خاصی دارن که باید کشف کنید، پر از راز و آیتم برای پیدا کردن و تحقیق. وقتی توی این حلقه میچرخید، میتونه حسابی غنی بشه و دائماً دنبال آیتم جدیدی باشید که بتونید ازش بهره ببرید. باعث میشه همیشه به کاوش ادامه بدید. عناصر Sandbox Survival برای من یکم مخلوطپذیرن و وقتی توی کو‑آپ بازی میکنید، کاملاً تغییر میکنن. بازی واقعاً به دینامیک تیمی تکیه داره؛ شخصیتهای متمرکز بر پایگاه و شخصیتهای تهاجمی با هم برای هدفی کار میکنن. شاید کسی بهتره که سازنده باشد، پایگاه رو تمیز نگه داره، آب رو تصفیه کنه، غذا بپزد و محصولات بکار بگذارد تا بقیه بازیکنها ازش استفاده کنن. میتونید شخصیتتون رو بهعنوان یک «جک‑آف‑آل‑ترِدز» بازی کنید. البته برای زنده ماندن حتماً باید به یک سلاح خاص تخصص پیدا کنید. بهتنهایی خیلی چالشبرانگیزتره. بدون نیروی کار کافی نمیتونید کارهای پایهای رو انجام بدید و پیشرفتتون خیلی آهسته میشه. این میتونه برای کسانی که دنبال چالش هستند جذاب باشه یا برعکس، اگر حاضر نیستید کارهای چند نفره رو بهتنهایی انجام بدید، ممکنه ازش دلزده بشید. میتونید با تنظیمات سفارشی قبل از شروع بازی، چندین مکانیک رو عوض کنید. من با تنظیمات پیشفرض بازی کردم و بههیچوجه به کسی که میخواد بهآسانی تکنفره بازی کنه توصیه نمیکنم. هنوز اوایل بازیه، پس نمیدونیم چه چیزهایی تغییر میکنه. من سعی کردم تا حد امکان از اسپویل کردن محتوا بپرهیزم، چون واقعا باور دارم که این بازی پر از سورپرایزهای زیادیه که بهتره خودتون کشفشون کنید؛ از الهامهایی که با افتخار میپوشونه تا جذابیتی که داره. بله، من این بازی رو توصیه میکنم، البته چند مشکل هم داره که احتمالاً توی دسترسی اولیه رفع میشن (تا تاریخ ۰۷/۰۵/۲۰۲۴). بیشتر این مشکلات مربوط به چند نکتهٔ مکانیکی مزاحم، تعادل سلاحها، بخشهایی از خط اصلی داستان و گاهی یک باگ کوچیک هستن. حس میکنم هنوز راه طولانی پیشرو داره و اگر توی نقطهای بهطور ناگهانی گیر کنید، میتونه ناامیدکننده باشه؛ این مشکلی نیست که وقتی بازی کامل میشه پیش نیاد. اگر اینچیزها رو تحمل نمیکنید و نمیتونید ببخشید، بهتره صبر کنید تا آخر سال که نسخهٔ کاملتر منتشر میشه. اگر نمیتونید صبر کنید، من درکش میکنم؛ بازی عالیه. اگه چند تا اشتباه تایپی دیدید، معذرت میخوام؛ این نقد رو وقتی که حسابی خسته بودم و بعد از تکمیل محتوا بهصورت تکنفره نوشتم.
۱۰
۷
۳
۳
۲
۲
۱
۱
۱
۱
۱
۱
۱
