Replaced
آرتدیزاین قشنگه، موسیقیاش هم عالیه، ولی گیمدیزاینش افتضاحه. غمانگیزترین و احتمالا رو اعصابترین نکتهاش اینه که تمام مشکلات بازی توی نیمه دوم کاملاً برملا میشه، در حالی که نیمه اولش یه جوریه که انگار واقعاً لذتبخشه. ۱) بازی اصلاً برای وقت شما ارزش قائل نیست: هرچی به آخر بازی نزدیکتر میشید، چکپوینتها کمتر میشن و باعث میشن بیدلیل تا محیط مبارزه پیاده برید، یا مجبور بشید پازلهای پلتفرمینگ رو بارها و بارها تکرار کنید، یا اینکه با اتاقهای بیپایانی از دشمنها روبرو بشید. ۲) مبارزات ممکنه در لحظه حس خوبی بده و چشمنواز باشه، ولی بیشتر اوقات کُند، تصادفی و بیواکنشه. شخصیت بازی هر وقت میخواید نمیچرخه و باعث میشه به جای اشتباه شلیک کنید. حملات دشمنها روی هم میافته و نمیذاره واقعاً با مکانیکهای مختلف مبارزه تعامل داشته باشید و مجبورتون میکنه ضربات اضافهای بخورید. بعضی از مدل دشمنها هم وقتی کپه میکنن، اصلاً نمیذارن به بقیه ضربه بزنید، که اتفاقاً زیاد هم پیش میآد. ۳) داستانش سعی میکنه احساسی و عمیق باشه، ولی شخصاً هیچ تأثیری روی من نداشت. ۴) پازلها به شدت کسلکننده و بیروح هستن. ۵) بخشهای پلتفرمینگ خیلی زود تکراری و خستهکننده میشه. ۶) بازی از نظر تنوع واقعاً هیچی نداره و مجبورتون میکنه تا آخر بازی همین آشغالها رو مدام تکرار کنید. ۷) بخشهای «مخفیکاری» که باید از برجکها یا پهپادها قایم بشید، بدجوری رو اعصابه و باز هم وقتتون رو بیدلیل تلف میکنه. ۸) بازی واقعاً کمبود صداپیشه داره. اگه شخصیتها واقعاً حرف میزدن، گذروندن این همه دیالوگ در طول بازی قطعاً لذتبخشتر میشد. ۹) در کل بازی اونقدرها هم سرگرمکننده نیست؛ خب این یه نظر شخصیه، ولی برای من واقعاً همینطوره. دلم میخواست از این بازی خوشم بیاد، ولی در نهایت از کل تجربه بازی متنفر شدم که اصلاً انتظارش رو نداشتم. اگه مجبورید، روی درجه سختی آسان یا متوسط بازی کنید. درجه سخت ممکنه چالشبرانگیز باشه، ولی به خاطر مبارزات کُند و کمبود چکپوینت، اصلاً چالش خوبی نیست.
