Marathon
بعد از یه فصل کامل و سه ماه بازی، اینم یه نقد کوتاه از ماراتون. برای اینکه بدونید از کجا میگم، من حدود ۲۰۰۰ ساعت هانت شوداون، ۳۰۰ ساعت آرک ریدرز بازی کردم و تالکوف، د سایکل و یه سری بازیهای دیگه تو همین سبک رو هم امتحان کردم تا بتونم ماراتون رو باهاشون مقایسه کنم. دنیاسازی، گانپلی، اتمسفر و طراحی صداش فوقالعادهست. تو سبک اکسترکشن شوتر، هیچچیزی شبیه این نیست. خیلی از بازیها دنبال محیطهای فوقواقعگرایانه و سناریوهایی هستن که انگار میتونه تو یه دنیای موازی اتفاق بیفته، اما ماراتون دنبال یه چیز خاصه و اونو با شکلها، رنگها، صداها و حس و حالش نشون میده. دقیقاً همین موضوع باعث میشه ماراتون بین رقباش تک باشه؛ این بازی واقعاً حس و ظاهر یه «بازی» رو داره، که تغییر خیلی خوبیه و احتمالاً خیلی وقت بود مردم این حس رو تجربه نکرده بودن. سیستمهای فصل اول پایه و اساس خوبی داشتن، اما از نظر سرعت پیشرفت، نحوه توضیح دادن و بالانس نیاز به کار داشتن که احتمالاً تو فصل دوم ردیفشون میکنن. انجام قراردادها و تعامل با دنیا و سیستمهای بازی سرگرمکننده و تازه بود، هرچند اولش یادگیری و توضیحاتش یه کم سخت بود، ولی وقتی دستتون بیاد، دیگه برای گشتوگذار و استفاده از سیستمهای بازی مشکلی ندارید. یه نکته مهم دیگه که باید بگم اینه که ماراتون تو دادن لوت و جایزه و هر چیزی که برای دووم آوردن تو بازی لازم دارید، خیلی دستودلبازه. شاید از بیرون و برای کسایی که فقط ویدیوهاشو میبینن، بازی خیلی سخت و هاردکور به نظر بیاد، اما وقتی واردش میشید و روی پیشرفت و انجام ماموریتها تمرکز میکنید، نه تنها کلی کار سرگرمکننده برای انجام دادن دارید، بلکه تجهیزات، تجربه و دانشتون رو هم بالا میبرید و در عین حال با یه چالش جذاب روبرو میشید. رانرشِلها از نظر ظاهر، سبک بازی و قابلیتها با هم فرق دارن و این باعث میشه لیست شخصیتهای فعلی هر جور سبک بازیای که بخواید رو پوشش بده. فرقی نمیکنه بخواید تهاجمی بازی کنید یا پشتیبان باشید یا دفاعی؛ ماراتون برای همه سلیقهها یه چیزی داره. همچنین ماراتون یکی از معدود اکسترکشن شوترهاییه که واقعاً یه اِندگیم درستوحسابی با کرایو آرکایو و باس کامپایلر داره. به طور کلی، هر نقشه تو این بازی رویدادها و مکانیکهای خاص خودش رو داره که باعث میشه هر محیط خاص، زنده و تعاملی به نظر برسه. من تو حدود ۳۵۰ ساعت بازی، تونستم همه قراردادها رو تموم کنم، کامپایلر رو بکشم و از طریق سیستم تکمیل تیم یا پلتفرمهای ثالث مثل دیسکورد، دوستای جدیدی پیدا کنم که مرتب باهاشون بازی کنم. این بازی برای کساییه که دنبال چالشی هستن که اگه شکست خوردن، ضربهاش اونقدرها سخت نباشه. در حال حاضر تمرکز اصلی بازی روی پیویپی هست، اما همونطور که سازندهها اعلام کردن، در آینده مودهای پیویئی محور و پیویپی سبکتری هم اضافه میشه. به هیتهای توی اینترنت گوش ندید، یه شانس واقعی بهش بدید و خودتون تجربه کنید؛ ممکنه شما هم مثل من عاشق ماراتون بشید. تو تائو ستی ۴ میبینمتون، رانرها!
۹۸
۲۴
۲۱
۱۱
۸
۶
۵
۴
۴
۴
۳
۲
