007 First Light
کاش استیم برای بازیهایی مثل این، گزینه «متوسط» داشت. اگر بخوام به عنوان یک محصول به ۰۰۷ فرست لایت نگاه کنم، کاملاً بینقصه. راستش نمیتونم بگم بازی بدیه. گرافیکش خیرهکنندهست، از نظر فنی فوقالعادهست و بودجهاش توی تکتک جزئیات نمایش بازی داد میزنه. اما در عین حال، این بازی تجسم تمام اون چیزهاییه که باعث میشه وقتی صحبت از طراحی بازیهای ایایای امروزی میشه، چشمغره برم. - مبارزات ظاهر جذابی دارن، ولی خیلی زود تکراری میشن. هر چیزی که توی چند ساعت اول میبینید، دقیقاً همون چیزیه که تا تیتراژ پایانی باید انجام بدید. - هوش مصنوعی دشمنها به طرز شوکهکنندهای احمقه. توی درگیریهای شلوغ، خیلی پیش میآد که دشمنها همینطوری خشکشون بزنه و هیچ کاری نکنن، در حالی که رفیقاشون دارن بهتون شلیک میکنن یا داد میزنن «داره خشاب عوض میکنه، بزنیدش!» و خودشون همونطور بیحرکت میمونن. - مراحل «اوپن ورلد» عملاً هیچ عمقی ندارن. تقریباً همهشون یه فرمول تکراری دارن: یه مکالمه رو یواشکی بشنو، برو دنبال علامت روی نقشه، دکمه تعامل رو بزن و برو مرحله بعد. - مراحل «خطی» هم در واقع یعنی «دکمه جلو رو نگه دار و برو دنبال رنگهای زرد». - باند مدام با خودش حرف میزنه تا توضیح بده مرحله بعد باید چیکار کنه؛ انگار خیال میکنن بازیکن خودش نمیتونه بفهمه باید چیکار کنه. - اون یارهای که توی بیسیمه، هر مرحله ده بار لازم میبینه به باند بگه «تمرکز کن»، شاید برای اینه که یادتون نره دارید یه بازی ویدئویی میکنید. - تعداد کوئیکتایم ایونتهای کسلکننده و تنبلانهاش بیش از حد زیاده. - پازلها هم فقط برای وقتکشی و پر کردن بازی هستن. «در بسته است. از نردبونی که یه آیکون گنده روشه برو بالا، اهرم رو بکش، از یه نردبان دیگه برو بالا، یه اهرم دیگه رو بکش، برگرد پیش ماشین.» واقعاً هیجانانگیزه! - بازی با عجله انداختنتون توی موقعیت، شما رو گول میزنه تا گزینههای دیالوگ رو انتخاب کنید، ولی اصلاً اهمیتی ندارن و هر چی انتخاب کنید تهش به یه نتیجه میرسید. داستانش بد نیست؛ نه خوبه نه بد. احتمالاً تا چند ماه دیگه بیشترش رو فراموش کنم، ولی خب یه مقدار بهم خوش گذشت. اگه از اون آدمهایی هستید که فیلمهای اکشنی مثل جان ویک رو دوست دارن، احتمالاً از این بازی لذت میبرید. اما اگه دنبال عمق گیمپلی هستید، احتمالاً خیلی زود زده میشید و رهایش میکنید. من تا آخرش رو تحمل کردم و رفتم، ولی اگه مجبور باشم بین «توصیه میکنم» و «توصیه نمیکنم» یکی رو انتخاب کنم، میگم توصیه نمیکنم. چیزی که واقعاً درکش نمیکنم این همه نمره ۹ از ۱۰ هست. این اثر اگه فیلم بود عالی میشد، ولی به عنوان یه بازی ویدئویی، به نظرم اصلاً اونقدرها هم موفق نبوده.
