YoRHa No. 2 Type B

  • ۱ نقد در چونی
  • ۰ توصیه
  • ۱ عدم توصیه
  • ۱۱٬۶۹۶ رأی مفید
همه‌ی نقدهایش در Steam
ووچانگ: پرهای سقوط کرده
توصیه نمی‌کند ۰٫۴ ساعت

بازنشر: توی معرفی پیش‌زمینه داستانی که قبلاً برای بازی «ووچانگ: پرهای سقوط‌کرده» منتشر شده بود، همه چیز از اول روشن بود. قصدشون اینه که فاجعه کاهش شدید جمعیت سیچوان در اواخر سلسله مینگ و مرگ میلیون‌ها نفر رو کاملاً بندازن گردن ارتش شورشی «داشی» به رهبری ژانگ شیان‌ژونگ و نیروهای مینگ جنوبی. تازه توی تنظیمات بازی، هر جوری هستن می‌خوان وجود سلسله چینگ (مانچو) رو نادیده بگیرن: «در سال ۱۶۴۴، امپراتور چونگ‌ژن خودکشی کرد و در همان سال ژانگ شیان‌ژونگ با ارتشش به سیچوان حمله کرد و حکومت داشی رو بنا نهاد؛ از اینجا بود که سیچوان وارد تاریک‌ترین دوره تاریخش شد. با کشتارهای وحشیانه ژانگ شیان‌ژونگ، جنگ‌های فرسایشی بین ارتش داشی و بازمانده‌های سلسله مینگ و غارتگری‌های راهزنان محلی، جامعه به شدت تخریب شد، جمعیت ریزش کرد و نظم انسانی از بین رفت. بازی "آخرین روزهای مینگ" بر اساس تاریخ واقعی، دنیایی رو ساخته که طاعون در اون بیداد می‌کنه و شیاطین جولان می‌دن.» از طرفی، در حالی که بازی «گرسنگی: سفر هزار فرسنگی در اواخر مینگ» وجود داره و بازیکن‌ها هم حسابی ازش خوششون اومده، این بازی «ووچانگ: پرهای سقوط‌کرده» که تمام تلاشش رو کرده تا جنایات سلسله چینگ رو حذف کنه و سفید بشوره، با وقاحت تمام اسم اختصاری بازی رو گذاشته «آخرین روزهای مینگ». اگه این برای این نیست که مستقیماً جایگاه اون بازی رو بدزده، پس چیه؟ البته نویسنده بازی «گرسنگی» هم از اون آدم‌های «وحدت‌طلب»یه که شدیداً تحت تأثیر این تفکر هستن که «وحدت ملی از هر چیزی مهم‌تره» و «سلسله مینگ و چینگ هر دو به یه اندازه بد بودن» و مدام ادعا می‌کنه که بازی‌ش رو برای «ناسیونالیست‌های مینگ» نساخته. اما حتی یک «وحدت‌طلب» که حداقل قبول داره «ارتش چینگ در اواخر مینگ شهرها رو قتل‌عام کرد و آدم‌های بی‌شماری رو کشت»، توی دنباله بازی‌ش یعنی «ناله‌های غم‌انگیز: خاطرات ده روز سقوط شهر» که فاجعه «ده روز یانگژو» رو نشون می‌ده، باس بازی رو «شاهزاده دودور» از سلسله چینگ قرار داده که به شکل «پادشاه اهریمن» دراومده و ارتش شیاطین بازی هم همون ارتش هشت پرچم مانچو هستن. اما «ووچانگ: پرهای سقوط‌کرده» چی کار کرده؟ مستقیم رفته سراغ مقصر اصلی قتل‌عام سیچوان، یعنی ارتش هشت پرچم چینگ و ارتش خائن‌های محلی، و کلاً اون‌ها رو به عنوان «نیروهای نامعلوم» معرفی کرده و اصلاً حرفشون رو نزده! در عوض، ارتش شورشی داشی رو که فرماندهان مشهوری مثل لی دینگ‌گو و لیو ون‌شیو ازش بیرون اومدن و علیه چینگ جنگیدن، مقصر اصلی قتل‌عام سیچوان معرفی کرده؟ — فقط چهار کلمه: «باید نابود بشین»! وقتی بحث موضوع اواخر سلسله مینگ پیش می‌آد، خواسته میلیون‌ها بازیکن یکیه: کشتن شیاطین چینگ! اون‌ها رو با شدت بکشید!! هر چی بیشتر بکشید بهتر!!! این به معنی این نیست که ما شکست تاریخی‌مون رو قبول نداریم، بلکه معنی‌ش اینه که برنده نهایی تاریخ باید ما می‌بودیم، نه این گروه دزد و راهزن هشت پرچم چینگ که در نهایت نابود شدن! پس برای آرامش روح نیاکان‌مون، ما که امروز صاحب تاریخ هستیم باید این داستان رو بنویسیم! مگه لازمه برای حفظ ظاهرِ بازمانده‌های وحشی‌هایی که کشور و نژاد رو نابود کردن، ملاحظه کنیم؟ توی پنج هزار سال تمدن چین، این قانون آسمانی بوده که چینی‌ها بر بقیه حکومت کنن. وقتی کسی مثل مغول‌ها یا مانچوها بیاد و بر چینی‌ها مسلط بشه، این یعنی برعکس شدن نظم جهان و چیزیه که هرگز قابل بخشش نیست! این بازمانده‌های وحشی، اگه بخوام رک بگم، فقط به خاطر بخشندگی و مهربانی چینی‌هاست که جنایات تاریخی‌شون رو بخشیدیم و اجازه دادیم نفس بکشن، اما اون‌ها از این فرصت سوءاستفاده کردن و واقعاً «نظم جهان رو به هم زدن»! دو سال پیش فیلم «قهرمانان دون‌هوانگ» ساخته شد که درباره قیام «ارتش بازگشت» در سلسله تانگ و بازپس‌گیری منطقه هه‌شی بود. فقط چون توی تریلرش واقعیت رو نشون داد که چطور ارتش تبت بعد از اشغال منطقه، مردم چینی رو مجبور به تغییر فرهنگ کرد و مردم چطور مقاومت کردن، اون‌ها که تا سرحد مرگ از این موضوع متنفرن، با یه سری بازی‌های کلامی ادعا کردن چون توی فیلم به جای «چینی» از کلمه «مردم تانگ» استفاده شده، پس این فیلم «ضد چینی» و «پوچ‌گراست». و متأسفانه خیلی از احمق‌های ساده‌لوح هم گول خوردن... این نشون می‌ده که این بازمانده‌های خائن چقدر سمی هستن. از طرف دیگه، از وقتی که سازمان‌های بازمانده چینگ که با آمریکا و جدایی‌طلبان تایوان دستشون تو یه کاسه بود لو رفتن و سرکرده‌هاشون دستگیر شدن، و اون سریال‌های «کاخ امپراتوری» و «سریال‌های دم‌بسته» که ۲۰ سال بود داشتند سینما و تلویزیون رو مسموم می‌کردن متوقف شدن، حتی پروژه بازنگری «تاریخ چینگ» که متخصص‌های تاریخ چینگ سال‌ها براش زحمت کشیده بودن هم کنسل شد و دیگه نتونستن بودجه بگیرن. اما کسانی که از این وضعیت راضی نبودن و منافعشون به سریال‌های کاخ امپراتوری گره خورده بود، این چند سال اخیر سریال‌های جدیدی مثل «رودخانه天下»، «اگر زندگی مثل اولین دیدار بود» و «نبرد دریایی پونهو» رو ساختن و زیر پوشش «یادبود مدیریت رودخانه زرد» یا «یادبود انقلاب» اومدن روی صحنه. اما متأسفانه برای مردم وطن‌پرستی که هر روز بیشتر بیدار می‌شن، این بازی‌ها دیگه جواب نمی‌ده! بیش از هزار سال پیش، لی شیمین (امپراتور تانگ) و وزیرش وی ژنگ گفته بودن: «این وحشی‌ها مثل حیوون‌ها هستن؛ وقتی ضعیف باشن خنک و مطیعن، اما وقتی قوی بشن تبدیل به دزد و غارتگر می‌شن.» تاریخ هزاران سال گذشته، این حقیقت رو مثل آهن ثابت کرده. وقتی چینی‌ها قدرتمند می‌شن، این وحشی‌ها شروع می‌کنن به داد زدن درباره «وحدت» و «برادر بودن»، و از ما می‌خوان که باهاشون مثل خانواده رفتار کنیم و بهشون امتیاز بدیم. می‌گن نباید قهرمانان ضد-وحشی تاریخ رو یادمون باشه و نباید از جنایاتشون حرف بزنیم تا «احساسات قومیتی» اون‌ها جریحه‌دار نشه. اما به محض اینکه چینی‌ها ضعیف بشن، سریع چهره واقعی و ترسناکشون رو نشون می‌دن! اون‌ها همیشه تحمل حکومت چینی‌ها رو یک شرمساری می‌دیدند و نسل به نسل این باور رو منتقل کردن که ما رو به کشتن بدن تا بتونن تک‌وبتن بر این سرزمین حاصل‌خیز شرق آسیا حکومت کنن! فقط بحث دو تا قتل‌عام بزرگ موقع تأسیس سلسله مغول و چینگ نیست؛ فقط استان سیچوان رو دو بار طوری قتل‌عام کردن که زمینش خالی شد! بیش از ۹۰ درصد مردم فعلی سیچوان، مهاجرانی هستن که بعد از اون اتفاقات از استان‌های دیگه اومدن. نوادگان مردم دوران ژوگه لیانگ، خیلی وقت پیش توسط اون دو تا قتل‌عام وحشیانه نابود شدن. حتی در اوایل قرن بیستم، گروه شورشی‌های مغولستان با تحریک روسیه تزاری، ۱۵ درصد از جمعیت چینی‌های ساکن اون مناطق رو کشتن تا «استقلال مغولستان خارجی» رو به دست بیارن! و بعدش، حکومتی که این شورشی‌ها ساختن، هر چقدر هم فقیر، عقب‌مانده و ضد-چین باشه، باز هم برای خیلی از این وحشی‌ها «وطن معنوی» محسوب می‌شه! و هنوز امروز، بعضی از احمق‌های «وحدت‌طلب» خودشون رو گول می‌زنن و می‌گن «استقلال مغولستان اتفاق خوبی بود» یا «اصالت مغول در چین است»... بنابراین، در سال ۲۰۲۵، چه سریال «اگر زندگی مثل اولین دیدار بود» باشه، چه «نبرد دریایی پونهو» و چه این بازی «ووچانگ: پرهای سقوط‌کرده»، اومدنشون ثابت می‌کنه که این عناصر خائن و بازمانده‌های ضد-چینی توی دنیای سرگرمی چقدر گستاخ شدن. این‌ها می‌تونن به عنوان «مثال‌های منفی» استفاده بشن تا مردم چینی بیشتر بیدار بشن و بفهمند که دروغ‌های این «وحدت‌طلب‌ها» چقدر پوچ و توخالیه!

  • امتیازهایم مال تو۷۵۴
  • تشویق آرام۵۵۹
  • زیرکانه۲۱۸
  • بسیار مفید۸۶
  • دلنشین۸۳
  • عمیق۴۳
  • شاعرانه۴۱
  • پتوی گرم۳۸
  • دلگرم‌کننده۲۹
  • سوپراستار۲۵
  • دلقک۲۳
  • میکل‌آنژ۲۱
  • وای۲۱
  • نظر جسورانه۱۷
  • تک‌شاخ طلایی۱۵
  • بامزه۱۴
  • گنجینه۱۱
  • دانشمند دیوانه۱۱
  • شیک۱۱
  • منم موافقم۷
  • وحشی۶
  • صددرصد موافق۶
  • خیلی خنده‌دار۴
  • باید داشت۴
  • شگفت‌انگیز۴
  • بی‌نقص۳
  • برنده۱
  • هوشمندانه۱