Motorslice
برای من این بازی یه تجربه ضد و نقیضه. هر چیزی که دوست دارم توش هست: پارکور، سازههای غولآسا، لول دیزاین درجه یک، سیستم مبارزات کاربردی و همینطور پی. من بازی رو ۱۰۰ درصد تموم کردم و همه اوربها رو جمع کردم، واسه همینم میگم لول دیزاینش تهشه. اما یه «اما»ی بزرگ وجود داره. وقتی ۸۰ درصد بازیت روی پارکوره، کنترلها و نحوه حرکت کاراکتر حیاتی میشن. مکانیکهای این بازی خشک و زمختن و روان نیستن؛ بعضی وقتها انگار شانس و اقباله که ببینی اون پرشی که میخوای رو میکنی یا نه. اگه در آینده بازی دیگهای بسازن، این مهمترین چیزیه که باید درستش کنن. اگه میخواید از این بازی لذت ببرید، سعی نکنید همه اوربها رو جمع کنید، فقط عادی بازی کنید. در ضمن، به عنوان یه بازی که تو سازههای غولآسا میگذره، به تنوع بیشتر دشمنها و محیط نیاز داره. موقع بازی کردن موتوراسلایس داشتم میرفتم سمت دیسلایک، ولی خب هر وقت نباشه بازیهایی شبیه این نمیبینیم. امیدوارم در آینده بازیهای جدیدتری بسازن چون این بازی حس پتانسیل هدر رفته رو میده.
