سرباز شجاع
اول از همه میخوام بگم که این بازی بهشدت دلنشینه. قشنگ معلومه سازندهها هر چی تو چنته داشتن رو گذاشتندش توی بازی و واقعاً امیدوارم از نظر فروش موفق بشه (مخصوصاً بین مخاطبهای سن پایین). اما با این حال، تجربه من از بازی در نهایت خیلی ناامیدکننده بود. سخت میتونم دقیقاً بگم چرا، ولی فکر کنم فقط انتظارم یه مقدار بیشتر بود. الان که فکر میکنم شاید احمقانه به نظر برسه، ولی اصلاً به ذهنم نرسیده بود که شاید این بازی اساساً یه اثر پازلی ساده بوده که برای بچهها ساخته شده. من بهخاطر استایل بصری، مینیگیمها (مخصوصاً اون مبارزه با خرس که مدل پانچی بود) و مکانیکهای جذاب پازلها جذب شدم و فکر کردم قراره تجربه خیلی درگیرکنندهتری باشه. ولی مینیگیمها اونقدر راحت بودن که اصلاً حس نمیکردم دارم چالشی رو تجربه میکنم. پازلها بامزه بودن و بعضی وقتها نزدیک بود میشدن ایدههای هوشمندانه، ولی هیچوقت نیاز به فکر کردن زیاد نداشتن و بیشتر حس میشد که خیلی محدودشون کردن (که دقیقاً برعکس اون چیزی بود که من انتظار داشتم). داستان هم تمهای خیلی تاثیرگذاری داشت، ولی بیشتر اوقات فقط باعث میشد روند بازی که همینجوری هم کمی کسالتبار بود، کندتر بشه. شاید اینطور به نظر برسه که از بازی متنفرم، ولی واقعاً ارزشش رو میبینم و امیدوارم این تیم در آینده با همین رویکرد به ساخت بازی ادامه بده. واقعاً پتانسیل تبدیل شدن به یه بازی فوقالعاده رو داشت و احتمالاً خیلیا ازش خوششون بیاد. به خاطر همین هم هست که وقتی پیشنهادش نمیکنم، زیاد عذاب وجدان نمیگیرم. در نهایت، به نظرم اگه بهتون جذاب میاد و یه تجربه ۸ ساعتهی بالاتر از متوسط میخواید، یه شانس بهش بدید. حتی بهتره اگه بتونید با بچهتون یا یکی از اعضای کوچکتر خانوادهتون بازی کنید. اما اگه شما هم مثل من هستید و انتظار چیز دیگهای رو داشتید، پیشنهاد میکنم صبر کنید تا تخفیف بخوره.
۱۷
۵
۲
۱
