Mixtape (2025)
من هیچوقت ریویو نمینویسم ولی برای این بازی مینویسم چون واقعاً نمیفهمم این همه تعریف و تمجید از کجا میاد. این «بازی» اصلاً بازی نیست، یه فیلمه که اینجا و اونجا چندتا تعامل خیلی محدود داره. هر مدل بازی داستانی که فکرشو بکنید بازی کردم، ولی لایف ایز استرنج هیچ شباهتی به این بازی نداره؛ اصلاً توهینه که اینو با اون شاهکار مقایسه کنن. بله، گرافیک و موسیقی بازی خوبه ولی واقعاً کل جذابیتش همینه. از شدت کسالت داشتم میمردم و تقریباً میشه کل بازی رو در حالت ایدل (بدون دست زدن) رد کرد؛ حتی توی کوئیک تایم ایونتها هم کاراکتر خودش همه چیزو انجام میده! کلاً بیمعنیه و اگه زمانبندی رو هم اشتباه کنی هیچ جریمهای نداری و کاراکتر در هر صورت کارشو میکنه. بهتر بود کلاً یه فیلم کوتاه میساختند. کاراکترها هم خیلی بیروح و پیشپاافتادهان. اگه بشه اسمش رو گذاشت «بازی»، خب بازی زیباییه. قیمتش هم برای کمتر از ۳ ساعت «گیمپلی» واقعاً نجومیه. بازیهای دیسپچ، لایف ایز استرنج، لاست رکوردز و بقیه هیچ ربطی به این ندارن. واقعاً ناامید شدم و گیجم که بقیه چه ریویوهایی دادن؛ خدایی دارید فقط واسه گرافیکش لیس میزنید. میفهمم ممکنه بعضیا حس نوستالژی بگیرن، منم میگیرم ولی این دلیل نمیشه که بازی خوبی باشه. باید یه فیلم میشد. اصلاحیه: اونایی که میگن دید من نسبت به تعریف بازی محدوده، دارن خیلی زیادهروی میکنن؛ چون من هر ژانری رو بازی میکنم و از بچگی گیمرم. این بازی نیست، فرقی نمیکنه افق دیدت چقدر گسترده باشه، اینو میشه بدون دست زدن بازی کرد. کاراکتر به جز راه رفتن، همهچیز رو برات انجام میده. اگه شبیهساز راه رفتن میخواستم همون رو بازی میکردم، ولی در عوض ۱۵ پوند (اونم تو تخفیف!!!) دادم برای این فیلم. تو شهر من با این پول میتونم سه تا فیلم تو سینما ببینم. چه سلیقهای باشه چه نباشه، این بازی نیست. هر کی از این «بازی» هایپ شده و پولدارهای سازندهاش دفاع میکنه، داره دیوار میسازه. پولتونو دور نریزید؛ اگه دلتون گرافیک قشنگ، نوستالژی و چندتا کاراکتر زود فراموششدنی میخواد، برید تو یوتیوب ببینیدش. فعلاً.
