«همونطور که تره در ادامه این کمدی مینیمالیستی، کنایهآمیز و هوشمندانه که به نقد آداب معاشرت میپردازه یادش میافته، اون همیشه اسیر برنامهها، سلیقهها و گوشهای گزینشی مردای دور و برش بوده.»
— Jake Kring-Schreifels · The Film Stage ، منتقد
رُزا، آهنگساز موسیقی معاصر، برای آنکه مصاحبهاش را از همسرش پنهان کند، میپذیرد که اولین مصاحبه تلویزیونی خود را در آپارتمان همکارش، تِره، انجام دهد. آنچه در ابتدا یک گفتگوی حرفهای ساده به نظر میرسید، به پرترهای پوچ و کمدی از رقابتها و پیوندهای عاطفی میان سه زن تبدیل میشود: رُزا، تِره و دختر تِره، لوئیزا. این دیدار با قطعیهای مکرر برق، پارسهای مداوم یک سگ و بازدید یک آهنگساز مشهور مختل میشود. همزمان با از هم پاشیدن روند مصاحبه، تنشهای خانوادگی و هنری برملا شده و با لحنی طنزآمیز، هم شکنندگی شهرت و هم قدرت همبستگی را به تصویر میکشد.
«همونطور که تره در ادامه این کمدی مینیمالیستی، کنایهآمیز و هوشمندانه که به نقد آداب معاشرت میپردازه یادش میافته، اون همیشه اسیر برنامهها، سلیقهها و گوشهای گزینشی مردای دور و برش بوده.»
— Jake Kring-Schreifels · The Film Stage ، منتقد
«توی فرهنگ ماچیسم مکزیک، دیدن اینکه شخصیتهای زن فیلم، دست این مردها و این مردانگیهای ساختگیشون رو خوندن و بهجای عصبانیت و بددهنی، با یه جور تمسخر و خنده بهشون نگاه میکنن، واقعاً دلچسبه. انگار دارن میگن: «ببین این احمقها چه کارهایی میکنن».»
— Tom O'Brien · Next Best Picture ، منتقد
«این که فیلم Everything Else Is Noise تو این مدت کوتاه میتونه اینقدر دقیق و بهجا کار کنه، نشون میده پرادا یه استعداد واضح داره؛ و این استعداد رو باید خودت ببینی تا نه تنها باور کنی، بلکه عمیقاً حسش کنی.»
— Alex Papaioannou · InSession Film ، منتقد
۵ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی
همونطور که تره در ادامه این کمدی مینیمالیستی، کنایهآمیز و هوشمندانه که به نقد آداب معاشرت میپردازه یادش میافته، اون همیشه اسیر برنامهها، سلیقهها و گوشهای گزینشی مردای دور و برش بوده.
توی فرهنگ ماچیسم مکزیک، دیدن اینکه شخصیتهای زن فیلم، دست این مردها و این مردانگیهای ساختگیشون رو خوندن و بهجای عصبانیت و بددهنی، با یه جور تمسخر و خنده بهشون نگاه میکنن، واقعاً دلچسبه. انگار دارن میگن: «ببین این احمقها چه کارهایی میکنن».
این که فیلم Everything Else Is Noise تو این مدت کوتاه میتونه اینقدر دقیق و بهجا کار کنه، نشون میده پرادا یه استعداد واضح داره؛ و این استعداد رو باید خودت ببینی تا نه تنها باور کنی، بلکه عمیقاً حسش کنی.
ترکیب خاصی از طنز ظریف و پیامهای فمینیستی که توی یه زمان کوتاه (کمی بیشتر از یک ساعت) جمع شده؛ دقیقاً همون جادوی سینماییه که آدم امیدوار است توی جشنوارههای بینالمللی باهاش برخورد کنه.
نیکولاس پردا از اینکه شخصیتهای مردش و به تبع اون تماشاچی رو دست بندازه و مسخره کنه، لذت میبره.
نقدی با این انتخاب پیدا نشد.
۱ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و بهزودی همینجا اضافه میشود.
آهنگساز: Violeta García