«واقعاً فیلم خفنیه. کل پرده اولش کاملاً با حال و هوای فیلم پیش رفتم؛ یه جورایی شبیه فیلمهای شاد و تخس دهه هشتاده که در عین حال نقد جدی و درستوحسابیای هم به ارتش آمریکا میزنه. بعدش یه سکانس هست که با اینکه فیلمبرداریش خوبه و با ملاحظه اجرا شده، ولی نسبت به لحن شوخ و شنگ بقیه فیلم، زیادی واقعگرایانه و تلخه. هرچند تونستم باهاش کنار بیام، ولی یه جورایی ضربه میزنه و باعث شد سختتر بتونم پایانبندیِ نسبتاً بیروح فیلم رو ببخشم؛ چون فکر میکردم داره برای یه اتفاق هیجانانگیزتر زمینهسازی میکنه. با این حال، تماشای فیلم واقعاً لذتبخش بود و همه بازیگرا هم عالی بودن.»
— Joel، تماشاگر
