«عجب فیلم خفنی بود، از هر لحاظ عالی بود. جوری بود که واقعاً روی صندلیم میپریدم، خندهدار بود.»
— Tay، تماشاگر
پس از شکستن درخت اسرارآمیز «وان ویش ویلو» برای به دست آوردن قلب دختری که دوستش دارد، مردی رمانتیک و ناامید، دقیقاً به خواستهاش میرسد؛ اما خیلی زود درمییابد که برخی آرزوها بهایی تاریک و شوم دارند.
«عجب فیلم خفنی بود، از هر لحاظ عالی بود. جوری بود که واقعاً روی صندلیم میپریدم، خندهدار بود.»
— Tay، تماشاگر
«چیزی که میتونست راحت تبدیل به یه نقد تند و تیز علیه رفتارهای زنستیزانهای بشه که گفته شد، یهو ۱۸۰ درجه تغییر مسیر میده و میره سراغ کلیشهی «دوستدختر دیوانه»، اونم جوری که تهش بدجوری میزنه تو صورت خودش.»
— Víctor López G. · Espinof ، منتقد
«ایدهاش هوشمندانه بود. سرگرمکننده و ترسناک. ما عاشقش شدیم. دختری که نقش اصلی رو داره فوقالعاده بود.»
— Jacob، تماشاگر
Michael Johnston
Bear
Inde Navarrette
Nikki
Cooper Tomlinson
Ian
Megan Lawless
Sarah
Andy Richter
Carter
Haley Fitzgerald
Viola
Darin Toonder
Harry
Anthony Pavone
Reggie
Justice
Joe
Anthony Casabianca
Chris
Chloe Breen
Ruthie
Malcolm Kelner
Bartender
۱۰ نقد تماشاگران و منتقدان، به فارسی
عجب فیلم خفنی بود، از هر لحاظ عالی بود. جوری بود که واقعاً روی صندلیم میپریدم، خندهدار بود.
چیزی که میتونست راحت تبدیل به یه نقد تند و تیز علیه رفتارهای زنستیزانهای بشه که گفته شد، یهو ۱۸۰ درجه تغییر مسیر میده و میره سراغ کلیشهی «دوستدختر دیوانه»، اونم جوری که تهش بدجوری میزنه تو صورت خودش.
ایدهاش هوشمندانه بود. سرگرمکننده و ترسناک. ما عاشقش شدیم. دختری که نقش اصلی رو داره فوقالعاده بود.
واقعاً کارشون درست بود، مخصوصاً برای یه فیلم مستقل، ولی من که جذبش نشدم.
شخصیتپردازیهای اینده ناوارت و مایکل جانستون که ترکیبی از اضطراب مردان بتای جامعه و تهدید فمینیستیه، درست مثل فیلمبرداریش بیروح و تخت است.
بیش از حدش هایپ شده بود و اصلاً ترسناک نبود؛ فقط خیلی حالبههمزن، خونی و آزاردهنده بود.
راستش واقعاً حرف زیادی برای گفتن درباره این فیلم نیست. یکی از بهترینهای ژانر هیجانی/ترسناکیه که تا حالا دیدم. ولی اگه بخوام صادق باشم، من زیاد اهل فیلمهای ترسناک نیستم و بهجز فیلمهای هالووین که بچگیام میدیدم، چیز زیادی ندیدم. اینده بازیگر فوقالعادهایه و بر هم واقعاً یه آدم عجیبوغریبه 😭
کل کانسپت و دیدگاه کری برکر همین بود. اگه میخوای کسی رو مجبور کنی که بیشتر از هر چیزی تو دنیا دوستت داشته باشه... تنها راهش اینه که انسانیتش رو بگیری، یعنی هر چیزی که باعث شده بود اون آدم کسی باشه که دلت میخواست باهاش باشی رو ازش بگیری.
بارکر در ۲۶ سالگی، با دست گذاشتن روی حساسترین بحرانهای ارتباطی نسل خودش، یعنی زومرهای سینهتازهوار، داره مستقیماً باشون حرف میزنه.
فیلم اوبسشن بدجوری میخواد یه اثر مدرن باشه، اما هیچ جسارتی نداره و تهش فقط میتونه به پوچی و بحثهای بیپایانی که دنیای امروز توش غرق شده، اشاره کنه.
نقدی با این انتخاب پیدا نشد.
۲ نقد دیگر در حال ترجمه به فارسی است و بهزودی همینجا اضافه میشود.
آهنگساز: Rock Burwell