«این جاسوسی-هیجانی ابعادش رو تا سطح جهانی گسترش داده، اما خیلی زود رشته افکارش رو گم میکنه. داستان همزمان به چندین جهت مختلف میره بدون اینکه هدف مشخصی داشته باشه و همین باعث میشه روایت فیلم گسسته و گیجکننده به نظر برسه. کارتی مثل همیشه متعهد و پرانرژی بود و کنار بازی سرگرمکننده اس. جی. سوریا، حسابی به صحنهها هیجان داد. اما تمام این تلاشها زیر انبوهی از خطوط داستانی اضافی و گرههای پیچیده دفن میشه. ریتم نامنظم و نبود یه تکیهگاه عاطفی مرکزی باعث میشه تعلیق فیلم هرگز به جای درستش ننشینه. با وجود ابعاد بزرگ و بازیهای قابل قبول، روایت بیهدف فیلم باعث شده که این دنباله، اثری ناامیدکننده و شلخته باشه.»
— Harish N ، تماشاگر
